DE OVERGANG VAN VENUS VOORBIJ 



DE ZON 



EN HARE BETEEKENIS VOOR ONZE KENNIS VAN DE AFME- 

 TINGEN VAN HET ZONNESTELSEL, 



DOOR 



H. G van de SANDE BAKHUYZEN. 



De uitkomsten der sterrenkundige onderzoekingen en berekeningen 

 staan, wat hunne nauwkeurigheid betreft, hoog aangeschreven en niet 

 zonder reden. De plaats, waar een planeet of komeet zich op een 

 gegeven oogenblik zal bevinden, de tijdstippen van bijzondere verschijn- 

 sels, zooals zons- en maansverduisteringen, worden voorspeld met zulk 

 eene juistheid dat hij , die niet met zeer nauwkeurige werktuigen is 

 toegerust, geene afwijking kan bespeuren. 



Die nauwkeurigheid blijkt ook uit hetgeen wij omtrent ons zonne- 

 stelsel kennen. De omloopstijden van de meeste grootere planeten 

 kennen wij tot op één honderdmillioenste van hun bedrag , en hunne 

 afstanden tot de zon uitgedrukt in de maat , die men gewoonlijk hierbij 

 gebruikt, namelijk de gemiddelde afstand van de zon tot de aarde , 

 kennen wij betrekkelijk veel juister dan eenige lengte op aarde; de 

 fout , welke nog in die metingen kan zijn overgebleven, stemt overeen 

 met eene fout van 1 j 3 millimeter in den afstand van Leiden of Utrecht 

 tot Amsterdam. 



Met deze getallen voor oogen zou men meenen dat de afstand , welke 

 ons * in de sterrenkunde het meeste belang inboezemt , die waarop de 

 aarde van de zon verwijderd is , al met eene verbazende juistheid in 



3 



