EEN GELEERDE OLIEANT. 



Voor een paar jaren (in den jaargang 1872 bl. 129) gaf ik aan onze 

 lezers een verhaal aangaande eene samenkomst waarin het aan ver- 

 scheidene mijner vrienden , professoren en doctoren , evenmin als aan 

 mij , gelukte de wijze te ontdekken hoe een zoogenaamde geleerde hond 

 een reeks van kunststukken verrichtte , die blijkbaar het gewone hon- 

 denverstand te boven gingen, totdat wij eindelijk de poging daartoe 

 moesten opgeven en de meester van den hond ons het geheim ver- 

 klaarde, dat uiterst eenvoudig bleek te zijn. 



Ik mocht toen dit geheim niet verklappen, omdat wij ons jegens 

 den eigenaar van den hond tot geheimhouding verbonden hadden. 

 Aangenaam is het mij daarom aan onze lezers een dergelijk geval te 

 kunnen mededeelen , ten aanzien waarvan mij geen geheimhouding is 

 opgelegd. Het betreft ditmaal een geleerden of, indien men liever 

 wil , een gedresseerden olifant in den zoölogischen tuin te Antwerpen , 

 omtrent welken mij mijn vriend de heer henri van heurck het vol- 

 gende schrijft: 



"Deze olifant rekent , ziet den tijd op een horologie , wijst de let- 

 ters aan , leest enz., tot groote verbazing der toeschouwers. Zijn geheele ta- 

 lent bestaat daarin , dat hij met eene zekere beweging ophoudt op het 

 oogenblik dat zijn oppasser een onmerkbaar teeken met den voet geeft. 



u De voeten evenwijdig naast elkander geplaatst zijnde, als in ||, 

 klopt de olifant de cijfers , letters enz. met een hamer ; en hij houdt 

 daarmede op, zoodra de oppasser den eenen voet schuins zet, als in \/ •" 



Ik voeg hier echter bij dat dit niet het teeken was waardoor het hondje 

 zijn kunststukjes verrichtte. Dit teeken was nog merkelijk eenvoudiger en 

 juist daarom veel moeilijker te raden. harting. 



