108 AANTEEKENINGEN OP HET ALBUM DER NATUUR. 



eene donderbui. Een bliksemstraal schoot door de achterdeuropening 

 in en de voordeuropening uit en trof eenen olmboom, op ruim 20 

 meters afstand , eenigzins Z.O. van het huisje staande , op 't zelfde 

 oogenblik, even boven de wortels en even onder de takkenverdeeling ; 

 het was een gave stam zonder uitwassen of uitloopers. Heeft de straal 

 zich op zijnen doortocht verdeeld ? Het overige van den boom bleef gaaf , in 

 den wortelstronk waren gaten van een mans duim wijd en ontschor- 

 sing, nabij de kroon enkel ontschorsing. 



Tweede geval. Verscheidene jaren na dit geval werden twee hoo- 

 rnen der Aardenburger begraafplaats tegelijk getroffen. Eene bui 

 kwam uit het Noordwesten en nam eene schuine oostelijke rich- 

 ting. Daar het niet regende en de zomeravond uitlokkend was, 

 stond ik met vele buren den tocht der bui na te gaan. Eensklaps 

 komt eene windvlaag uit het Noord-Oosten, en tegelijker tijd schiet 

 een bliksemstraal zichtbaar op een weinig meer dan manshoogte door 

 de platanen laan naar de, in het Zuiden der stad gelegen, begraaf- 

 plaats, en zien wij tegelijker tijd de houtsplinters van twee boomen 

 vliegen. Een zware Canada-populier, vlak langs de zuidelijke gracht 

 der begraafplaats staande, wordt langs den geheelen stam van beneden 

 tot boven in splinters geslagen, terwijl tegelijker tijd van een olm, 

 staande een 40-tal meters verder, doch op dezelfde lijn (op de Z.O. 

 punt der begraafplaats) een zware tak of spil wordt afgeslagen. 



De afscheiding was glad, behalve aan de randen van de bast, waar 

 versplintering was. Een werkman beklom een uur of wat na het onweer 

 den boom en verklaarde , dat de tak , als 't ware met een beitel onder 

 op afgeslagen was. Zou ook hier aan splitsing te denken vallen? 



Brandnetels (bl. 5 bijbl.). Dat de brandnetel hier (in Zeeuwsch Vlaan- 

 deren) zijn prikkelend vermogen verliest onder sommige gegevens, is 

 bij de boeren en werklui overbekend. Het is een gevolg van de wrij- 

 ving. In sommige verwondingen of liever kneuzingen, die geene open 

 wond veroorzaken, wenden de ingezetenen den brandnetel als heel- 

 middel aan. Zij wrijven zijne bladen tusschen hunne ruwe handholten 

 en leggen deze op het beleedigde of pijnlijke deel , en er volgt genezing. 

 Of ze met koud water ook niet zou genezen zijn , zou ik wel durven 

 bevestigen. Doch de netel is in Vlaanderen zoo bekend , dat de schaap- 

 herders er enkel van urtekaas (urtica) spreken. 



Tijdens het heerschen der cholera, weinige jaren geleden, bezocht 



