110 AANTEEKENINGEN OP HET ALBUM DER NATUUR. 



Visscben. (bijbl. bl. 7). In den afgeloopen herfst was het in Z. Vlaan- 

 deren even als in 't voorjaar zeer droog. Alom ziet men dan zelfs nu 

 nog (16 November) het delfwerk in vollen gang. Verscheidene visschen 

 tot van twee tot vier decimeters lengte toe, werden hier en daar uit de 

 klei en teelaarde der slooten uitgegraven. Zij bestonden uit zeelt, kar- 

 per, kleine alen en stekelbaarsjes. In watergangen (Holl. weterin- 

 gen) waarin nog modder was, vond men lange zware, moddervette 

 alen, terwijl in een watergang, waarin ongeveer één decimeter water 

 stond , een snoek van 11 kilogram werd gevangen. 



EEN NEST VAN JONGE VISSCHEN. 



De heer robert w. s. mitchell deelde aan de redactie van het 

 Tijdschrift Nature, 19 Nov. 1874, het volgende geval mede: 



"Toen ik eens op het punt was mijn gewoon morgenbad te nemen 

 in een van de heldere stroomen, die hun weg nemen van de noorde- 

 lijke gebergten door de lagere vlakten van het eiland Trinidad, werd 

 mijne opmerkzaamheid gaande gemaakt door de zonderlinge bewegin- 

 gen van een klein, 4 duim lang vischje, behoorende tot de groep der 

 Baarsachtigen , helder geelbruin van kleur, met twee of meer zil- 

 verstreepen langs de zijden. Gewoonlijk is dit vischje, dat zeer alge- 

 meen in de wateren van dit eiland voorkomt, schuw en begeeft zich 

 dadelijk in diep water, zoodra een mensch nadert. Bij deze gelegen- 

 heid stootte het vischje , zoodra ik mijn hand in het water stak, met 

 aanmerkelijke kracht herhaalde malen daartegen aan. Verbaasd over 

 die vermetelheid van een zoo klein dier, lette ik nauwkeurig op zijne 

 bewegingen en ontdekte eindelijk de oorzaak. In eene nabij zijnde 

 holte , ongeveer zoo groot als een half ei , en met kunst en zorg uit- 

 gegraven in het heldere kwarts-zand des bodems , bevonden zich eene 

 menigte van nog zeer teedere vischjes, op elkaar gehoopt en hunne 

 kleine vinnen en staarten in onophoudelijke beweging. Blijkbaar wa- 



