116 IS HET ALOUDE OPHIft 



der thans daar wonende lieden, onmogelijk. Door allen wordt evenwel 

 voor vast aangenomen, dat eenmaal blanke menschen die streek be- 

 volkt hebben; want nog gedurig worden sporen van woningen en 

 ijzeren gereedschappen gevonden , die niet door zwarten kunnen zijn 

 vervaardigd geworden. Waar deze blanke bevolking is gebleven, of 

 zij verjaagd of gedood of aan ziekte gestorven is , kan niemand zeg- 

 gen. Zoo ver gaat de kennis der Makalakas , de tegenwoordige bewo- 

 ners. Wat de ruïnen zelve betreft, was het mij niet mogelijk bij het 

 vluchtige bezoek van de zeer uitgestrekte afdeelingen, door het weg- 

 ruimen van gruis en steenbrokken , vooral bij de ingangen , opschrif- 

 ten aan te treffen ; ik vond ook geene gereedschappen , die betreffende 

 den ouderdom eenige aanduiding gaven; en veel van de ijzeren werk- 

 tuigen , ja alles wat voorhanden was , is door de tegenwoordige be- 

 woners versmolten. De Barotse moeten niets aangeroerd hebben. Waren 

 deze ruïnen door de Portugeezen nieuw gebouwd , dan zouden zij zeker- 

 lijk aan het oord een Portugeeschen naam hebben gegeven, zooals 

 overal hun gebruik was. Zij moeten dus deze gebouwen reeds gevon- 

 den en kunnen die wellicht iets veranderd hebben. 



"De ruïnen laten zich in twee afdeelingen onderscheiden, de eene 

 op een ongeveer 400 voet hooge granietrots , de andere op een eenigs- 

 zins verheven terras. Beiden zijn gescheiden door een vlak klein dal , 

 en de afstand bedraagt ongeveer 300 yards. De rots bestaat uit een 

 lang massief stuk graniet van afgeronde gedaante , waarop een tweede 

 blok, en op dit weder kleinere, doch nog altijd vele tonnen zware 

 brokken liggen met spleten, kloven en holten. Aan de westzijde van 

 dezen berg nu , en wel zoo , dat zij de geheele helling van den top 

 tot den voet innemen, bevinden zich de bouwvallen. Daar alles met 

 gruis overdekt en grootendeels ingevallen is , zoo kan men voor als 

 nog niet bepalen, tot welk doel deze gebouwen dienden. Het waar- 

 schijnlijkste is , dat het geheel een voor dien tijd onneembare vesting 

 is geweest. De vele thans dicht gemuurde gangen en de ronde of zigzag- 

 vormige richtingen der muurwerken wijzen daarop. Alle muren zon- 

 der uitzondering zijn uit gehouwen granietsteenen zonder metselspecie 

 opgetrokken, die minder of meer van de grootte onzer baksteenen 

 afwijken. Ook zijn de muren van verschillende dikte, aan hunnen voet, 

 waar die voor 't gezicht open ligt, 10 voet, aan den ingevallen top 7 

 tot 8 voet. Den merk w aar digsten muur vindt men op den rand van 

 eene steile rotshelling, en hij is, zonderling genoeg, nog volko- 



