ARTISJOK EN CHARDONS. 



De artisjok onzer tuinen [Cy 'tiara Scolymus) is niet, zoo als men 

 uit den Latijnschen naam zoude opmaken, eene afzonderlijke soort, 

 maar een door kweeking ontstane vorm van de Chardons (Cynara Car- 

 dunculus) , in welke zij dan ook lichtelijk weder overgaat. In Zuid- 

 Arnerika door de Europeanen overgebracht , is zij in de uitgebreide 

 pampas aldaar geheel verwilderd en overdekt daar uitgebreide plekken , 

 maar is verder geheel overgegaan in de Chardons i , welke zich van 

 de artisjokken onderscheiden, doordien de schubben van het oinwind- 

 sel der bloemen in doornen uitloopen. Bij eene slordige behandeling 

 der artisjokken in onze tuinen , worden de anders vleezige breede en 

 kortgepunte schubben al dunner en dunner en gaan ten laatste geheel 

 in doornen over. 



Ervaren hoveniers kweeken dit gewas daarom niet van zaad , waarbij 

 het licht weder tot zijn gedoornden vorm (C. Cardunculus) zoude over- 

 gaan, maar vermeerderen haar door scheuring, dat in Frankrijk op 

 half April , bij ons in het begin van Mei geschiedt, 's Winters wordt 

 de plant met bladeren of stroo bedekt , daar zij niet bestand is tegen 

 strenge vorst. 



Men heeft daarvan meer dan eene verscheidenheid, welke geregeld 

 in stand gehouden worden door de verdeeling van elk individu (het 



'- Zij bereiken hier eene hoogte van wel 2 ] j 2 meter. Album der Natuur 1869, 

 bl. 315. 



