138 



GEOLOGISCHE GISSINGEN. 



Fig. 4. 



aanstonds niet van onpas zal komen. Ook bij deze uitbreiding is geene 

 rekening gehouden met Limburg. 



Werpen wij thans eenen blik op de gronden , die den zoom van 

 het Graafschap en Twenthe begrenzen en daarmede in verband staan 

 of kunnen staan. Wij treden alzoo op Westfaalsch gebied , en wel in 

 Munsterland. Geologisch beschouwd hebben wij hier te doen met eene 

 zoogenaamde kom, een bekken of Mulde. Ofschoon in 't algemeen aan 

 elk geheel van gronden, die geologisch tot elkander behooren, de 

 naam van kom wordt toegekend, verstaat men toch meer bijzonder 

 onder deze benaming eene min of meer diepe holte met opstaande ran- 

 den. Zulk een kom is de kom van 

 Munster. Laten wij dit begrip evenwel 

 nog iets nader trachten uit te werken. 

 Alle sedimentaire d. i. in het water 

 afgezette gesteenten zijn oorspronke- 

 lijk horizontaal gelegen. Verschil- 

 lende omstandigheden, als ophef- 



fing, — ten gevolge van vulkani- 

 sche en daarmede identische krach- 

 ten , — instorting , — ten gevolge van 

 uitspoeling van onderliggende lagen, 

 of ook ten gevolge van ophemngen 

 elders, — zijdelingsche druk en andere 

 oorzaken kunnen dien oorspronkelijk 

 horizontalen stand doen overgaan in 

 een anderen. Op deze wijze ontstaan 

 lagen als in figuren 2 , 3 , 4 , 5 , en 6 

 zijn afgebeeld. 



De voorlaatste figuur biedt ons een 

 voorbeeld aan van zoogenaamde ge- 

 plooide lagen, lagen die zoo menigvuldig 

 bij de steenkolen voorkomen. Zulke ge- 

 plooide lagen zijn op bijzondere wijze 

 eigen aan het Juragebergte, ten gevolge 

 waarvan de parallel-ketens zijn ge- 

 vormd , die dit gebergte kenmerken- 

 De lagen a, b en c zijn driemaal gebogen en vormen alzoo de lange 

 za dehuggen A en B, benevens de daar tusschen liggende komdalen 



