GEOLOGISCHE GISSINGEN. 141 



graden. Uit het voorenstaande volgt nog dat strekking en val lood- 

 recht op elkaar staan. Het een is door 't ander volkomen bepaald. 

 Evenwel verdient de aanwijzing der strekking in vele gevallen de 

 voorkeur , daar bij gelijke strekking het vallen eener zelfde laag door 

 knikkingen of plooiingen zeer afwisselend kan zijn. Bij geheel hori- 

 zontale lagen is natuurlijk van strekken noch vallen sprake. Misschien 

 is het volgende beeld in staat deze zaak ten volle op te helderen. 

 Verbeelden wij ons een beek of ander water, welks niveau verander- 

 lijk is , b. v. eene sloot , die tot afvoer verstrekt van 't polderwater. 

 (In Friesland noemt men deze kanalen tochtslooten). Wanneer eene 

 harde vorst daarover een tamelijk dikke ijsschors heeft gevormd en 

 daarna de hoogtespiegel aanzienlijk vermindert , b. v. met de aange- 

 haalde tochtslooten door 't in werking stellen der watermolens, dan 

 ziet men het ijskleed breken en , langs de hellingen der slootkanten 

 afvallende , op deze rusten. De beide lagen vormen nu twee naar elkan- 

 der hellende daken. De nok van ieder dak ligt in 't beloop der sloot , 

 en loopt deze van 't oosten naar 't westen , dan is de strekking der 

 ijslaag insgelijks oost (of west). De glooiing der slootkanten is dan 

 natuurlijk aan den eenen kant naar 't zuiden, aan de andere zijde 

 naar 't noorden gekeerd. De ijslaag valt dan aan den eersten kant 

 naar 't zuiden, aan de tegenovergestelde zijde naar 't noorden. De 

 sloot is ons tevens een beeld eener kom of mulde , welker omtrek 

 wij naar believen kunnen wijzigen. Tevens noemen wij zoodanige kom 

 nu aan de beide tegenovergestelde zijden gesloten. Laten wij nu , om 

 ons beeld te voltooien, het eene uiteinde der sloot begrenzen door een 

 dam; daar ter plaatse zal de ijslaag insgelijks naar 't midden der 

 sloot hellen; onze mulde is dus ook van dien kant gesloten. Verande- 

 ren wij nu onze sloot in een vijver, en een geheel gesloten kom staat 

 voor onze oogen. 



Vervolgen wij na dit uitstapje onze beschrijving van de kom van Mun- 

 ster. Wij volgen hierin gedeeltelijk stahing en diens Bodem van Neder- 

 land, gedeeltelijk eenige opgaven ons voor eenige maanden welwil- 

 lend verstrekt door den te vroeg ontslapen Hoogleeraar vogelsang. ' 



Het oosten der kom wordt begrensd door 't Eggegebergte en het 



1 Ook de schoone geologische kaart van de Rijnprovincien eii Westfalen van von 

 dechen, alsmede cael vogt's Lehrbuch der Geologie und Petrefactenkunde hebben mij 

 hierbij gewichtige dieusten bewezen. 



