HOE ZORGEN "WIJ HET BliST VOOR ONZE DOODEÏs ? 167 



ander is de stikstof. Terwijl de laatste sleehts eene zeer geringe neiging 

 bezit om zich met andere lichamen te verbinden , bestaat die neiging 

 daarentegen bij de zuurstof in hooge mate. 



Men heeft haar levenslucht genoemd, omdat zij, door de ademhaling- 

 in het bloed geraakt, zich met de koolstof verbindt, die in de weef- 

 sels hare rol heeft uitgespeeld, en zoo het leven onderhoudt, terwijl 

 vervolgens die verbinding als koolzuur door de uitademing naar buiten 

 wordt gevoerd. Maar men zoude met gelijk recht de zuurstof de doodlucht 

 of de rottingslucht kunnen noemen , want ook na den dood gaat hare 

 verbinding met de koolstof, die in elk organisch lichaam een zeer groot, 

 dikwijls het grootste gedeelte van het geheele gewicht uitmaakt , voort, 

 en daar nu de koolstof niet meer, zooals gedurende het leven door 

 de opgenomen spijs geschiedt , gestadig vernieuwd wordt , zoo gebeurt 

 hetzelfde als in onze vuurhaarden , wanneer wij daar niet telkens nieuwe 

 brandstof opwerpen : de vaste stof van het lichaam neemt gestadig 

 in gewicht af, totdat eindelijk alle koolstof als zoodanig verdwenen 

 en deels tot koolwaterstof, deels tot koolzuur geworden is, dat dan 

 als gas ontwijkt of zich in het omgevende water oplost. 



Tot op zekere hoogte kan men dan ook de verrotting van dierlijke 

 lichamen eene langzame verbranding noemen. Ook zijn de voorstanders 

 der lijkenverbranding niet in gebreke gebleven om op de hier bestaande 

 overeenkomst te wijzen , ten einde te betoogen dat hetgeen de natuur 

 zelve binnen een lang tijdsverloop doet, door de lijkenverbranding 

 slechts met grootere snelheid geschiedt. Geheel juist is intusschen die 

 vergelijking niet. De overeenkomst is verre van volkomen te zijn. Het 

 zoude mij veel te ver leiden en bovendien eene mate van scheikundige 

 kennis vorderen, die ik niet bij alle mijne lezers onderstellen mag, 

 indien ik het hier bestaande verschil in bijzonderheden uiteenzette. 

 Straks echter kom ik op dit punt nog terug, ten einde er althans 

 zooveel van te zeggen als noodig is om te doen inzien, dat de snelle 

 verbranding door vuur verbindingen vernietigt, die in den algemeenen 

 kringloop des levens eene nuttige rol spelen en bij de verrotting blij- 

 ven bestaan. 



Eindelijk noemde ik het water, als noodig voor den geregelden gang 

 der rotting. Het lichaam van alle dieren bevat eene groote hoeveelheid 

 water. Er zijn er zelfs, — men denke aan de zich als klompen gelei 

 vertoonende Medusen of Kwallen die door den vloed op het strand 

 worden geworpen, — bij welke de hoeveelheid vaste stof zoo uiterst 



