180 HOE ZORGEN WIJ HET BEST VOOR ONZE DOODEN ? 



sterkere mate aangroeit dan die van het platte land. Binnen een 

 nienschenleeftrjd zullen zich alleen in de vier grootste steden van ons 

 vaderland, Amsterdam, Eotterdam , 's Grravenhage en Utrecht ver- 

 moedelijk meer dan een millioen menschen verdringen , zooveel als 

 waarschijnlijk nog niet de geheele bevolking van ons vaderland bedroeg 

 in den tijd , waarvan onlangs bij het Leidsche feest de herinnering is 

 gevierd. 



Inderdaad wordt het hoog tijd op de toekomst bedacht te zijn. Onze 

 kinderen en kindskinderen moeten ons niet kunnen verwijten dat wij 

 het land , dat wij hun tot woonplaats nalieten , tot een voor leven en 

 gezondheid ongeschikt verblijf hebben gemaakt, zonder maatregelen 

 te hebben genomen om dit zooveel mogelijk te voorkomen. 



En wat vroeger bijna onmogelijk was, is thans niet alleen mogelijk, 

 maar zelfs gemakkelijk uitvoerbaar geworden. Reeds doorsnijden ver- 

 scheidene spoorwegen ons land. Andere vertoonen zich in een niet ver 

 verwijderd verschiet. Weldra zullen alle steden van eenig belang en 

 zeer vele dorpen aan het spoorwegnet gelegen zijn. Het vervoer der 

 lijken , zelfs over tamelijk groote afstanden , kan derhalve geen bezwaar 

 aanbieden. Reeds doet men dit sedert eenige jaren te Londen, en ook 

 voor Parijs wordt thans op 28 kilometers afstand eene nieuwe be- 

 graafplaats aangelegd, waarheen de lijken per spoor zullen worden 

 vervoerd. 



Het is niet moeilijk te berekenen hoe groot de oppervlakte gronds 

 moet zijn, die bestemd is alle lijken van de hier te lande gestorvenen 

 gedurende een tijdvak van dertig jaren op te nemen. Stellen wij , daarbij 

 in acht nemende dat de bevolking steeds toenemende is , dat het cijfer 

 der dooden in genoemd tijdvak gelijk is aan dat der tegenwoordige 

 bevolking van ons land, d. i. 3.600.000, en dat een hectare gronds 

 ruimte ter begraving van 2500 lijken aanbiedt, dan zijn 1440 hectaren 

 voldoende voor de lijken der geheele bevolking van Nederland. Dat 

 deze uitkomst eer te groot dan te klein is , leert de vergelijking met 

 de oppervlakte der begraafplaatsen, die voor de stad Utrecht toe- 

 reikend wordt geacht. De algemeene begraafplaats en de roomsch- 

 katholieke begraafplaats aldaar beslaan te samen ongeveer 11 hectaren. 

 Naar denzelfden maatstaf berekend , zoude men , daar de bevolking van 

 de stad Utrecht ongeveer l j 60 van die van het geheele land is, met 

 eene oppervlakte van slechts 660 hectaren, d. i. nog niet de helft der 

 bovengenoemde , kunnen volstaan, 



