HOE ZORGEN WIJ HET BEST VOOR ONZE DOODEN ? 183 



ernst gestemd worden, welke bij zulk eene samenkomst past. En waar- 

 schijnlijk zal dan deze of gene oude van dagen, die zijn blik laat gaan 

 over de van heinde en verre samengevloeide menigte welke dien in 

 een lusthof herschapen doodenakker bezoekt, terwijl hij ronddwaalt in 

 de wandeldreven, onder gedachten aan dood en onsterfelijkheid, aan hen 

 wier stof daar verzameld is en aan de plichten die op de levenden 

 rusten, zich herinnerende, hoe de toestand dier plek in zijne jeugd 

 was, zeggen: onze vaderen hebben welgedaan, toen zij, brekende met 

 oude gewoonten en vooroordeelen , het kloeke besluit namen de dooden 

 te scheiden van de levenden en voor beiden zoo te zorgen als de natuur 

 zelve het gebiedt. 



EEN MERKWAARDIG GEVAL. 



't Behoort zeker tot de zeldzaamheden als een dief een roover vangt 

 en de eerste den laatsten aan de bevoegde autoriteit aflevert. Een dus- 

 danig geval, dat mij ter kennis is gekomen, wensch ik aan de lezers 

 van het "Album der Natuur" meê te deelen. 



Op het erf van Mevrouw de Douairière Bar esse van kretschmar te 

 Ellecom leeft een raaf , die ongeveer een jaar oud is , vreedzaam en 

 rustig onder de kippen, misschien nu en dan den haan een handje 

 helpende om de orde te bewaren. De zoon van genoemde dame, leer- 

 ling der 5 e klasse van de Hoogere Burgerschool alhier , had vroeger dien 

 raaf in eene kooi gehouden; daar hij echter wat lastig werd, had hij 

 hem de vrijheid weer gegeven. De raaf verkoos echter niet van die 

 vrijheid te profiteeren, althans hij trachtte vriendschap te sluiten met 

 de kippen van het erf , en sedert hem dit gelukt is , wandelt hij onder 

 de kippen rond alsof ook hij eene hen was. Op den 17 den Februari jl. 

 zou hij blijken geven dat die vriendschap gemeend was. Op dien dag 

 dan (ongeveer tegen 12 uur) kwam een hongerige buizerd (Buteo vul- 

 garis) uit een naburig bosch op het erf gevlogen. De vorst, de schrale 

 noord- oostenwind en de geleden honger hadden hem zeker verlokt 

 om, tegen zijne gewoonte in, een aanval te wagen op het pluimgedierte, 



