HOE MEN IN INDIË IJS MAAKT. 185 



in een tropisch klimaat, te Hooghly niet ver van Calcutta, van nabij 

 gade te slaan , daaromtrent in het tijdschrift Nature (4 Jan. 1872) 

 heeft medegedeeld. 



De velden waarop het ijs gemaakt wordt zijn laag, vlak en geheel 

 open , en het ijs wordt in groote hoeveelheid gevormd , wanneer de 

 temperatuur der lucht 16° tot 20° F. boven het vriespunt is. 



De inboorlingen beginnen met een rechthoekig stuk grond van 120 

 voet lang en 20 voet breed, loopende in de richting van oost naar 

 west, tot op eene diepte van 2 voet af te graven. De bodem dezer 

 diepte wordt glad gemaakt, en men laat den grond eerst aan de zon 

 goed uitdrogen. Dan wordt er rijststroo in schuinsche richting in ge- 

 legd, in smalle bundels, met los stroo van boven, totdat deze stroo- 

 laag ongeveer een half voet beneden den omgevenden grond staat. Op 

 die wijze worden talrijke bedden gevormd , met nauwe paden daar- 

 tusschen , waarin groote aarden waterkruiken in holten in den grond 

 geplaatst worden, om altijd water bij de hand te hebben ter vulling 

 van de ondiepe, onverglaasde aarden schalen, waarin het bevriezen 

 moet. Deze schalen of schotels zijn van boven 9 duim wijd, terwijl 

 de middellijn van den bodem 4 3 / 10 duim bedraagt; zij zijn 1 3 / 10 duim 

 diep , en hun wand , die 3 /', duim dik is , is zoo poreus dat hij nat 

 wordt wanneer men water in den schotel giet. 



Gedurende den dag wordt het losse stroo in de bedden boven de 

 bundels van tijd tot tijd omgekeerd , zoodat het geheel goed droog is, 

 en de waterkruiken tusschen de bedden worden met zuiver water uit 

 de naburige bronnen gevuld. Tegen den avond worden dan de ondiepe 

 aarden schotels in rijen op het stroo geplaatst, en in elk wordt water 

 gegoten, door middel van kleine aarden potjes die aan het einde van 

 lange bamboesstokken gebonden zijn. De hoeveelheid van het water 

 verschilt echter naar gelang van de verwachting dat zich veel of wei- 

 nig ijs zal vormen, hetgeen afhangt van de helderheid des hemels en 

 de standvastigheid waarmede de wind uit het noord-noordwesten blaast. 

 Zijn alle omstandigheden gunstig, dan worden ongeveer acht onsen 

 water in eiken schotel gebracht , doch die hoeveelheid bedraagt slechts 

 vier of zelfs twee onsen, wanneer de kans op ijs vorming minder gun- 

 stig staat. Altijd echter brengt men meer water in de schotels , die 

 het dichtst aan het west-einde der bedden staan, omdat deze het eerst 

 door de stralen der opgaande zon worden getroffen , en het ijs dan 

 gemakkelijker en sneller kan worden losgemaakt en verwijderd. 



