DE OORSPRONG DES LEVENS. 197 



als voor het wetenschappelijke verstand , ofschoon men als zeker mag 

 aannemen , dat het verschijnen van levende wezens op de aardopper- 

 vlakte een gevolg was , dat met wiskunstige zekerheid uit de bestaande 

 kosmische of tellurische toestanden resulteerde , kunnen wij toch vol- 

 strekt niet toegeven, dat de abiogenesis een logisch postulaat van 

 darwin's geestrijke theorie zou zijn. Wij kunnen ons hierbij op darwin 

 zelf beroepen, die tot het volgende resultaat kwam: "Ik geloof, dat 

 het geheele dierenrijk afkomstig is van op zijn hoogst vier of vijf oor- 

 spronkelijke typen en het plantenrijk van een gelijk of nog geringer 

 aantal. De analogie zou mij zelfs nog een weinig verder brengen , dat 

 is te zeggen , dat al de dieren en planten van een enkel prototype 

 afstammen; maar de analogie kan een bedriegelijke gids zijn." Van 

 waar die vier of vijf oorspronkelijke typen van dieren (en planten) of 

 dat enkel prototype afkomstig waren, zegt darwin niet. Wel haalt 

 hij ra et voldoening de woorden aan van een vermaard godgeleerde , 

 die "allengs had leeren inzien, dat het een even edel begrip van de 

 Godheid is om te gelooven , dat Zij eenige weinige oorspronkelijke vor- 

 men schiep, vatbaar om zich uit zich zelve tot andere en noodzakelijke 

 vormen te ontwikkelen , als om te gelooven , dat Zij telkens een nieuwe 

 scheppingshandeling noodig had om de leegten weder aan te vullen, 

 welke door de werking van de door Haar vastgestelde wetten ontstaan 

 waren." 



Wanneer wij de verschillen, waardoor de drie natuurrijken van elkander 

 gescheiden worden , eenigzins nauwkeuriger beschouwen , zal het dadelijk 

 in 't oog vallen , hoe onwaarschijnlijk een abiogenesis voor de eerste 

 stamouders van een deel der georganiseerde wezens , namelijk van de 

 dieren , is. Terwijl de planten en dieren gezamenlijk zich van de mine- 

 ralen zoowel door hun chemische samenstelling als door hun georga- 

 niseerden vorm onderscheiden, onderscheiden de dieren zich van de 

 planten , zoowel als van de mineralen , door een veel gewichtiger ken- 

 merk , namelijk door het bezit van bewustzijn. Hoewel het bewustzijn 

 niet door chemische reacties of mikroskopisch , anatomisch of histolo- 

 gisch onderzoek moge aan te toonen zijn, en daardoor de grens tus- 

 schen planten en dieren voor ons moeilijk te trekken moge zijn , daar 

 wij soms onmogelijk uit kunnen maken, of een gegeven mikroskopisch 

 organisme al dan niet bewustzijn bezit, zoo vormt het toch een scherp 

 onderscheid en een onoverkomelijke kloof tusschen dieren en planten. 

 Het protistenrijk , door haeckel aangenomen , en waarin al die wezens 



