204 DE OORSPRONG DES LEVENS. 



massa's afgebroken en vrij in de ruimte geslingerd werden. Het is even- 

 eens zeker , dat er soms botsingen plaats moeten hebben tusschen de 

 groote massa's , die zich in de ruimte bewegen , evenals schepen , die 

 niet gestuurd worden met het bepaalde doel om aanvaringen te ver- 

 mijden , niet duizend jaren lang op den Atlantischen Oceaan heen en 

 weder kunnen zeilen , zonder in aanvaring met elkander te komen. Als 

 twee groote massa's in de ruimte in botsing komen, is het zeker, dat 

 een groot deel er van gesmolten wordt, maar even zeker schijnt het, 

 dat in vele gevallen een groote menigte brokstukken naar alle rich- 

 tingen heen geslingerd moeten worden , waaronder vele , die geen grootere 

 beschadiging ondervonden , dan enkele stukken rots bij een aardstorting 

 of bij het springen door middel van buskruit ondervinden. Als het 

 tijdstip , waarop onze aarde met een ander lichaam , dat even groot 

 was als zij , in botsing kwam , inviel op een oogenblik , waarop zij nog 

 met plantengroei bekleed was, dan zouden ongetwijfeld vele groote 

 en kleine brokstukken , die zaden , levende planten en dieren droegen , 

 door de ruimte verstrooid worden. Daarom en daar wij allen vast ge- 

 looven , dat er tegenwoordig vele door levende wezens bewoonde hemel- 

 bollen behalve onze eigene bestaan en sedert onheugelijke tijden bestaan 

 hebben, moeten wij het in hoogen graad waarschijnlijk achten, dat 

 zich tallooze zaden dragende meteoorsteenen door de ruimte bewegen. 

 Als op het tegenwoordige oogenblik op aarde geen leven bestond, zou 

 zulk een steen , die op haar viel , door datgene , wat wij eene natuur- 

 lijke oorzaak noemen , bewerken , dat zij zich met plantengroei bedekte. * 

 Ik ben mij volkomen bewust van de wetenschappelijke tegenwerpingen , 

 die men tegen deze hypothese kan maken; maar ik geloof, dat men 

 ze allen weerleggen kan. De hypothese , dat het leven op onze aarde 

 ontstaan is door begroeide brokstukken eener andere wereld , moge 

 avontuurlijk en fantastisch schijnen , ik houd vol , dat zij niet onwe- 

 tenschappelijk is." 



nen , voor zij op aarde nedervielen , hetzij op het hemellichaam , vau waar die meteoor- 

 steenen afkomstig waren, levende wezens bestonden, eD dus een direct bewijs vooreen 

 kosmisch leven vormt (zie mijn naschrift op febrière, ''het Darwinisme", p. 393). 

 Dergelijke door meteoorsteenen op aarde aangebrachte organische stoffen zouden aanlei- 

 ding hebben kuuncn geven tot het ontstaan door abiogenesis van Bacteriën , en zoo tot 

 het ontstaau der eerste aardsche planten ! 



1 Op de dieren zou natuurlijk een dergelijke verklaring ook toegepast kunnen worden. 



