DE DIAETETISCHE BETEEKENIS VAN HET ZOUT. 213 



noodzakelijk is om de diffusiestrooming , d. i. het vervoer van stoffen 

 naar en van en in de weefsels , in de noodige mate te doen plaats 

 hebben. En dat dit zout juist keukenzout , chloornatrium , moet zijn , 

 vindt misschien daarin zijn verklaring, dat de andere zouten, die hier 

 in aanmerking kunnen komen , met name de kalizouten , zoodra zij in 

 eenigszins groote hoeveelheid aanwezig zijn , veel eerder dan het chloor- 

 natrium een storenden invloed uitoefenen op de werkzaamheid van 

 het protoplasma. 



Dat is, bij den tegenwoordigen stand van onze kennis, de beste ver- 

 klaring die wij kunnen geven van het feit , dat keukenzout standvastig 

 en betrekkelijk rijkelijk aanwezig is in het dierlijk lichaam. Het is 

 zeer mogelijk , en zelfs hoogst waarschijnlijk , dat daarmede de betee- 

 kenis van het keukenzout voor de verschijnselen in het dierlijk lichaam 

 nog niet is uitgeput, en dat het nog andere zeer gewichtige verrich- 

 tingen te vervullen heeft. Doch iets zekers valt hieromtrent nog niet 

 mede te doelen. Alleen wijzen wij er op, dat het zoutzuur, dat een 

 normaal en essentieel bestanddeel van het maagsap uitmaakt, nood- 

 zakelijk, hetzij direct of indirect, uit chloornatrium moet ontstaan, 

 daar dit de eenige chloorverbinding is die aan het lichaam wordt 

 toegevoerd. 



Het antwoord op de vraag naar de physiologische beteekenis van 

 het keukenzout valt dus op dit oogenblik tamelijk mager en onvol- 

 doende uit. Iets anders is het met de diaetetische waarde van die stof. 

 Dat is niet volkomen hetzelfde. De vraag: wat doet het chloornatrium 

 in het lichaam ? valt niet samen met de vraag : waarom gebruiken 

 wij zout bij ons voedsel ? Het antwoord op die laatste vraag geeft tot be- 

 langwekkende opmerkingen en schij nbaar onoverkomelijke bezwaren aan- 

 leiding, die echter eene vrij bevredigende oplossing kunnen vinden. 



In ons voedsel moet keukenzout aanwezig zijn, omdat die stof een 

 bestanddeel van ons lichaam is. In de uitscheidingen verliezen wij 

 voortdurend chloornatrium , en dat verlies moet weer worden aange- 

 vuld. Nu is keukenzout in de natuur zeer verbreid , zoodat het in al 

 onze voedingsmiddelen , zoo als de natuur ze ons oplevert , voorkomt. 

 Wij menschen stellen ons echter met die hoeveelheid zout niet tevre- 

 den, maar voegen bij onze spijzen bovendien nog zout, dat uit de 

 anorganische natuur , hetzij uit de zee of uit de aarde , verkregen is. 

 Is nu die toevoeging van zout werkelijk noodzakelijk ? Of is het slechts 

 een gewoonte die, door eeuwenlange opvolging, schijnbaar, maar ook 



