DE DIAETETISCHE BETEEKKNIS VAN HET ZOUT. 217 



bodem der prairiën hun aanbood, zoo goed als geen gebruik (wattz). 



Bij de oude Mexicanen was ten tijde van den inval der Spanjaar- 

 den de voeding overwegend plantaardig. Zout werd in groote hoeveel- 

 heid bereid en was bij hen een gewichtig handelsartikel. 



Daarentegen leven de Patagonische herders- en jagerstammen uit- 

 sluitend van vleesch en gebruiken geen zout, ofschoon dit in hunne 

 pampas rijkelijk voorkomt. 



Uit al die voorbeelden , waarbij nog een aantal andere konden ge- 

 voegd worden, blijkt althans zooveel met voldoende duidelijkheid, dat 

 het gebruik van zout bij hun voedsel niet voor alle menschen een 

 behoefte is , met name niet voor dezulken , die een overwegend dier- 

 lijk dieet hebben , terwijl daarentegen het zout des te meer begeerd 

 wordt naarmate de plantaardige bestanddeelen in het voedsel meer op 

 den voorgrond treden. 



Waarom gaat nu die behoefte aan keukenzout juist gepaard met 

 een overwegend plantaardige voeding? De verklaring dat in het plant- 

 aardig voedsel minder chloornatrium aanwezig is, gaat niet voor elk 

 geval door. Wel is waar treedt in de planten het chloornatrium tegen- 

 over de dierlijke weefsels op den achtergrond , het gehalte der planten 

 aan keukenzout is dikwijls gering; doch dit geringe gehalte wordt 

 weer opgewogen door de grootere hoeveelheid voedsel , die plantetende 

 dieren gebruiken ; zoodat de berekening leert dat de door den herbi- 

 voor werkelijk opgenomen hoeveelheid chloor en natrium niet bij die 

 van den carnivoor behoeft achter te staan. 



Daarentegen verdient een ander feit hier onze aandacht. In alle 

 levende wezens, zoowel planten als dieren, zijn kalizouten aanwezig, 

 die voor de verrichtingen in die organismen dan ook volstrekt niet 

 onverschillig zijn. De uiteenzetting van de beteekenis der kalizouten 

 voor het levend protoplasma valt voor ditmaal buiten ons bestek. 

 Wij wijzen hier alleen op het feit, dat wegens die constante aanwe- 

 zigheid van kalizouten in alle levende weefsels , het voedsel van alle 

 dieren , zoowel het plantaardige als het dierlijke , kalizouten bevat 

 en moet bevatten. Nu is echter het gehalte aan kali, bij verschillende 

 stoffen , zeer ongelijk. Over het algemeen is het in plantenweefsels 

 grooter dan in dierlijke. Uit een door bunge gedane berekening blijkt 

 dat in het dagelijksch voedsel opgenomen worden voor elk kilogram 

 lichaamsgewicht : 



