220 DE D1AETETJSCHE BETEEKBNIS VAN HET ZOUT. 



scheiding beschikbaar was , zoodat de hoeveelheid uitgescheiden natrium 

 en chloor dus beneden de norm daalde. 



De proef leert dus , dat , door toevoer van kalizout, aan het lichaam 

 chloornatrium kan onttrokken worden. En het aldus geleden verlies 

 aan keukenzout kan vrij aanzienlijk zijn. In de bovenvermelde proef 

 bedroeg het 6,1 grm. in 24 uur; een tamelijk groote hoeveelheid, als 

 men bedenkt dat in het bloed van een volwassen mensch omstreeks 

 12 a 13 grm. aanwezig is. Allerlei andere kalizouten gaven bij de 

 proef steeds hetzelfde resultaat; zij hadden allen vermeerdering van 

 de afscheiding van chloornatrium ten gevolge. 



Natuurlijk behoeft nu niet elke toevoer van kalizout het lichaam 

 armer te maken aan chloornatrium ; het komt er maar op aan hoeveel 

 van dit laatste zout tevens wordt toegevoerd. Zoodoende laat zich zeer 

 wel een voeding denken, waarin op een zekere hoeveelheid kali een vol- 

 doende hoeveelheid chloornatrium aanwezig is , om het verlies aan 

 keukenzout te dekken. Met name is dit het geval bij de voedingsmid- 

 delen uit het dierenrijk : melk , vleesch , enz. Daarin overweegt het 

 kaligehalte niet zoozeer , of het tevens daarin aanwezige chloornatrium 

 kan in het onvermijdelijk verlies aan keukenzout voorzien , zonder dat 

 er kunstmatig keukenzout wordt toegevoegd. Vandaar dat de zuige- 

 ling in zijne eerste levensmaanden van melk alleen, zonder opzettelijke 

 toevoer van zout , voortreffelijk gedijt. Vandaar dat een aantal vol- 

 ken , wier voeding hoofdzakelijk uit melk , vleesch , visch , enz. be- 

 staat, het zout kunnen missen en zich daarbij wel bevinden. 



Ook sommige plantaardige voedingsmiddelen bevatten tamelijk veel 

 chloor en natrium , in verhouding tot het kalium ; zoo b. v. gras en 

 hooi. Bij zulk een voeding (zooals die van ons vee) zal dus nog niet 

 noodzakelijk behoefte aan keukenzout optreden , daar het kalium niet 

 zoozeer in overvloed aanwezig is , dat het het verlies van keukenzout 

 al te sterk bevordert, terwijl bovendien dat verlies door het in het 

 voedsel aanwezige keukenzout voldoende gedekt wordt. 



Bij andere plantaardige voedingsmiddelen daarentegen overwegen de 

 kalizouten zeer sterk tegenover chloor en natrium. En dat zijn juist 

 die stoffen , die de mensch zich bij voorkeur uit het plantenrijk tot 

 voedsel kiest; rogge, tarwe, aardappels, boonen, en dergelijke. Wie 

 zich hoofdzakelijk hiermede voedt, neemt een groote hoeveelheid kali- 

 zouten in zijn voedsel tot zich. Dit zal , volgens het boven gezegde , 

 bewerken dat de uitscheiding van keukenzout toeneemt. Maar die voe- 



