236 NASCHRIFT. 



wilde , hoe de zaak in elkander zat. Hierop ontmaskerde hij de zwen- 

 delarij in haren geheelen omvang. Nadat hij op het denkbeeld geko- 

 men was , een steenen beeld te maken , veroorzaakte het hem geen ge- 

 ringe moeite om een geschikte grondstof daartoe te krijgen, tot hij 

 eindelijk uit een gipsgroeve van Fort Dodge in Jowa een blok van 

 toereikende grootte verkreeg. Dit blok werd met groote moeite (twaalf 

 paar ossen als trekdieren , breken van houten bruggen , enz.) naar Chi- 

 cago gebracht en in de schuur van zekeren burkhardt, een steenhou- 

 wer, nedergelegd. Een beeldhouwer met name saley beitelde hier de 

 figuur uit, welke arbeid hem twee maanden, dikwijls zelfs gedurende 

 den nacht, bezig hield. Om het geluid der hamerslagen te dempen, 

 nam men de voorzorg om de schuur van binnen met tapijten te be- 

 hangen. Zuren en kleurstoffen , waarvan de aankoop 90 dollars kostte , 

 dienden om den reus een oud , verweerd uiterlijk te geven '. 



"Daarop werd het beeld in een groote, met ijzer beslagen kist ge- 

 pakt, met enorme kosten naar Onondaga County gebracht en daar in 

 alle stilte op newell's hoeve begraven, om den 16 ,en October 1869 

 het daglicht weder te zien. morton scheen zich het slecht gelukken 

 van zijn onderneming zeer aan te trekken. — Het laatste dezen "Bie- 

 dermann" betreffende bericht las ik voor drie of vier maanden in den 

 "Herald" of een andere hier uitkomende courant , waarin gezegd werd, 

 dat de oorspronkelijke uitdenker van den Onondaga-reus door schieten 

 of hangen zelfmoord gepleegd had." 



In de laatste vergadering van de Deutsche Morgenlandische Gesell- 

 schaft (zie Londen Academy van 29 Februari 1875) heeft daarentegen 

 Prof. schlottmann eene verhandeling over het bewuste standbeeld en 

 de daarop voorkomende sporen van een zeer beschadigd Phoenicisch 

 opschrift voorgelezen, waarin hij in bijzonderheden de omstandigheden 

 mededeelde , waaronder het standbeeld gevonden werd , de mogelijke 

 belangrijkheid daarvan onderzocht en de bewijzen voor en tegen de 

 echtheid er van met elkander vergeleek. Hij liet verscheidene pho- 



1 Daar deze morton blijkbaar een groote schurk was, blijft het m. i. de vraag, in 

 hoever zijn inededeeling te vertrouwen is. Vreemd is het dat de verweering zoo volko- 

 men nagebootst zou zijn, dat nog na deze onthulling een bekwaam beoefenaar der mi- 

 kroskopie, Dr. moses c. white van Yale-College , het beeld na mikroskopisch onderzoek 

 toch nog voor echt verklaarde. Is de geheele historie misschien ook een verzinsel van 

 morton om de eigenaars van het beeld te benadeelen ? 



H. H. H. V. Z. 



