DE OORSPRONG DES LEVENS. 245 



het Brown-Institution te Londen , e. ray lankester van Exeter College 

 te Oxford en wm. roberts , de Duitschers paul samuelson uit Ko- 

 ningsbergen en richard gscheidler, en de Belg Dr. felix putzey uit 

 Luik de bewijskracht van de proeven van bastian en huizinga hebben 

 trachten te ontzenuwen. 



Eerst willen wij echter de min of meer bevreemdende houding der 

 Fransche panspermisten tegenover de proeven van Dr. chilü en Dr. 

 bastlan vermelden. Pasteur vergenoegt zich met eenvoudig weg te 

 beweren , dat zijne proeven en de daaruit door hem getrokken besluiten 

 daardoor in geenen deele krachteloos gemaakt kunnen worden '. Dit 

 gevoelen wordt gedeeld door de heeren balard en emile blanchard 2 

 en natuurlijk ook door den abt moigno, uitgever van de "Mondes" 

 (in zijn qualiteit van geestelijke kon dit in dezen tijd wel niet an ders !) 

 Daarentegen grepen de heeren frémy en trécul in de zittingen der 

 Fransche Academie van 18 December 1871 tot 19 Februari 1872 de 

 panspermisten aan. Deze debatten bleven echter voor de beslissing van 

 de gewichtige strijdvraag tamelijk onvruchtbaar! 



De proeven , welke het spontane ontstaan van vroeger niet aanwe- 

 zig organisch leven bewijzen zullen , zijn aan twee noodzakelijke voor- 

 waarden gebonden. In de eerste plaats behooren de tot die proeven 

 gebruikte stoffen geen levende organismen noch kiemen daarvan te 

 bevatten; in de tweede plaats moet men zorg dragen, dat gedurende 

 de proeven zelve dergelijke organismen of kiemen niet van buiten af 

 met die stoffen vermengd worden. Aan de eerste voorwaarde kan door 

 mikroskopisch onderzoek moeilijk voldaan worden , daar de door de pan- 

 spermatische theorie vooronderstelde kiemen te klein kunnen zijn om 

 zelfs langs dien weg ontdekt te worden. Het is ook onmogelijk de 

 stoffen zoo te kiezen , dat door die keus de zekerheid bestaan zou , 

 dat geen organismen of kiemen daarvan aanwezig waren. Bastian vond 

 zelfs in kunstmatig vervaardigde kristallen van neutrale wijnsteenzure 

 ammoniak myceliumdraden van zwammen met sporen en eiwitachtige 

 korrels (volgens hem wellicht in het uitgescheiden kristalwater spon- 

 taan ontstaan). Versch bereide kristallen vertoonden er geen , kristallen, 

 die dagen en weken bewaard waren , wel ; het talrijkste waren zij in 



1 Les Mondes, XXVII, Nr. 4, p. 161. 



2 lbid. XXVII, Nr. 5, p, 214. 



