252 DE OORSPRONG DES LEVENS. 



gebruikte hij scheikundig zuiver peptoon , door hem bereid door be- 

 handeling van eiwit niet een mengsel van pepsine-extract en verdund 

 zoutzuur, en een vrij ingewikkelde scheikundige behandeling der zoo 

 verkregen oplossing. Dit peptoon gaf, met rapenaftreksel vermengd, 

 dezelfde resultaten als kaas. 



Om nu be bewijzen , dat noch in het gebruikte glazen kolfje , noch 

 in het rapenaftreksel, noch in het peptoon Bacteriënkiemen aanwezig 

 geweest waren, deed kuizinga controle-proeven met de door cohn aan- 

 bevolen voedingszoutoplossing (1 deel phosphorzure potasch , 1 deel 

 zwavelzure magnesia, 0,1 deel phosphorzure kalk en 2 deelen wijn- 

 steenzure ammoniak , opgelost in 200 deelen water) , in welke vloeistof 

 van zelve geen Bacteriën ontstaan , maar die tot voeding van aanwe- 

 zige Bacteriën volkomen voldoende is. Deze oplossing, vermengd met 

 een aftreksel van rapen en daarna 5 tot 10 minuten lang in een kolfje 

 gekookt, welk kolfje gedurende het koken dichtgesmolten werd, werd 

 daarna bestendig op een temperatuur van 30° C gehouden, maar bleef 

 volkomen helder en vertoonde na 10 dagen geen spoor van Bacteriën. 

 Even negatief viel de proef uit met een mengsel van de voedingszout- 

 oplossing met peptoon , op dezelfde wijze behandeld. Hieruit blijkt , 

 dat de bij de eerste proef waargenomon Bacteriën noch uit in het 

 kolfje, noch uit aftreksel van rapen, noch uit in het peptoon aanwe- 

 zige kiemen ontstaan waren. 



Bij een volgende reeks proeven werd in plaats van het aftreksel van 

 rapen een oplossing van druivensuiker (glycose) gebruikt. Het resultaat 

 was ditmaal negatief, wanneer de dampkringslucht geen toegang had. 

 Hüizinga richtte daarom de proef zoo in, dat nadat het mengsel van 

 peptoon, glycose en voedingszoutoplosing in het kolfje gekookt was, 

 lucht door een geschikt filter (om haar van organismen te zuiveren) 

 toetreden kon. Als filter werd aanvankelijk filtreerpapier gebruikt. 

 Het resultaat positief zijnde, deed hüizinga, om te bewijzen dat het 

 filter werkelijk het binnendringen van organismen of kiemen van bui- 

 tenaf belette , contröleproeven met de voedingszoutoplossing , met een 

 mengsel vau voedingszoutoplossing en glycose en met een mengsel van 

 voedingszoutoplossing en peptoon. Bij geen dezer proeven ontwikkelden 

 zich Bacteriën, hoewel de vloeistoffen tot voeding daarvan en de ont- 

 wikkeling van aanwezige kiemen volkomen geschikt zijn. Hierdoor was 

 volkomen bewezen , dat het filtreerpapier geen Bacteriën of kiemen 

 daarvan doorlaat. 



