256 DOOR DEN BLIKSEM GETROFFEN. 



treft, zoo vernam mijne vrouw een geloei (béllowing) en gesis als van 

 een vuurwerk , terwijl ik een enkele scherpe ontploffing hoorde. Mijne 

 vrouw beschrijft hare gewaarwording "alsof zij zachtjes in het duister 

 stierf' en daarop gewekt werd door een geweldigen slag op dat ge- 

 deelte van het lichaam, waar later de grootste vlek werd gevonden. 

 Mijn zoon verzekert dat hij duidelijk een sterken elektrischen schok in 

 beide beenen heeft gevoeld. In mijn linker schouder en arm , maar 

 vooral in mijn keel, had ik een zeer onaangename gewaarwording, 

 maar die ik niet voor het gevolg van een elektrischen schok houd. 

 Toen ik mij omdraaide om mijne vrouw te helpen, die op den grond 

 lag , riep ik , zooals ik meende , dat ik ongedeerd was en hoopte dat 

 zij het ook was, maar het schijnt dat ik slechts onverstaanbare klan- 

 ken voortbracht , en mijn zoon , toen hij mij antwoordde , deed het- 

 zelfde. Dit duurde echter slechts een oogenblik. Dadelijk daarop hadden 

 wij beiden onze duidelijke spraak terug. 



Geen onzer erkende onmiddellijk de eigenlijke oorzaak van het ge- 

 beurde. Allen dachten wij dat men op ons geschoten had. Mijne vrouw 

 zelfs hield het er voor dat een kogel haar getroffen had , tot op het 

 oogenblik dat ik het vermoeden uitte dat het een bliksemslag was ge- 

 weest. Dit vermoeden deed zich zoowel aan mijn zoon als aan mij 

 binnen een zeer kort tijdsbestek op; maar ik kan niet zeggen of dit 

 opkwam voor of na het zien van de op den grond gevallen gebroken 

 mast. Niemand van ons hoorde de mast vallen , hoewel zij vijftig voet 

 laag viel en vlak in onze nabijheid op hard grind. Mijn zoon en ik 

 ontwaarden een oogenblikkelijk gevoel van grooten toorn tegen iemand , 

 wij wisten niet wien , waaruit ook blijkt dat wij den ondervonden schok 

 aan eene andere dan de ware oorzaak toeschreven. Geen onzer gevoelde 

 vrees , maar wij bleven nog verscheidene dagen zeer zenuwachtig. 



In het bovenstaande heb ik alleen de feiten en de door ons onder- 

 vonden gewaarwordingen medegedeeld. Ik kan er nog bijvoegen, dat 

 toen wij mijne vrouw van den grond opbeurden, zij zeide: "nu ben 

 ik oveituigd dat de dood door den bliksem geheel zonder pijn is.'' 



HG. 



