258 DE OORSPRONG DES LEVENS. 



Door de kaas met een weinig vloeistof in een mortier samen te wrij- 

 ven en het mengsel door een fijn geweven doek te drukken, kan men 

 ze zoo fijn verdeden, dat de kaasdeeltjes slechts met behulp van het 

 mikroskoop te ontdekken zijn. Reeds sanderson had echter bij zijne 

 proeven hetzelfde gedaan en toch bij gewone kookhitte nog gedeeltelijk 

 positieve resultaten verkregen. Tegen de proeven van huizinga , die uit- 

 sluitend met oplossingen van chemisch zuivere stoffen ' experimenteerde , 

 bewijzen de proeven van lankester in elk geval niets. Daarenboven 

 verkreeg lankester zelf bij zijne proeven na kort koken toch nog Bac- 

 teriën en kon hun optreden van zijn standpunt volstrekt niet verkla- 

 ren , daar hij ronduit zeide: "Hoe daarbij de Bacteriën aan de doode- 

 lijke inwerking der hitte ontsnapt zijn, dat weten wij niet." 



Sanderson bracht een ander en zeer gewichtig bezwaar, niet tegen 

 bastian's proeven, maar tegen de daaruit getrokken conclusiën in. 

 Volgens hem bewezen die proeven geenszins, dat Bacteriën door abio- 

 genesis ontstaan kunnen, maar alleen dat er Bacteriënkiemen bestaan, 

 die door kookhitte niet gedood worden. Dit was de laatste verschan- 

 sing, waarin de tegenstanders der abiogenesis nog een tijd lang hunne 

 wanhopige verdediging konden volhouden. 



Sanderson ondersteunde die bewering door drie reeksen van proeven. 

 De eerste reeks was niets anders dan een onder nog scherper controle 

 herhalen van die van bastian , en zij gaven ook hetzelfde resultaat als 

 deze. Bij de tweede reeks zocht sanderson door verhooging van de 

 luchtdrukking het kookpunt te verhoogen , doch slaagde daarin niet 

 goed. Van de negen hierbij gebruikte retorten bleef echter slechts een 

 enkel onvruchtbaar, en wel die welke een vol uur lang aan de kook- 

 hitte blootgesteld gebleven was. Bij de derde reeks gebruikte sander- 

 son een stevig gesloten ijzeren vat of digestor , dat slecht ééne ope- 

 ning bezat , die in een dubbel gebogen buis uitmondde , welke in een 

 met kwikzilver gevuld vat uitkwam. Door die buis dieper of minder 

 diep in het kwikzilver te dompelen kon men de drukking, welke de 

 damp van de vloeistof in den digestor overwinnen moest om te ont- 

 wijken, en daardoor het kookpunt dier vloeistof gemakkelijk verhoo- 

 gen en weder verlagen. De proeven werden genomen bij een drukking 

 van 0,25 tot 7,50 centimeter kwikzilver boven één atmospheer. Druk- 

 kingen van 2,50 , 5 en 7,50 centimeter boven één atmospheer ver- 

 hoogen het kookpunt van water respectievelijk tot 100,92°, 101,81° 

 en 102,68 °C. 



