282 DE BETEEKENIS DEH WOUDEN VOOR HET KLIMAAT. 



tende overstroomingen, welke daar in den herfst van het jaar 1868 

 onderscheiden cantons hebben geteisterd, zij werden in 't leven geroe- 

 pen door de verdelging der naaldboom-woudcn" , zegt de bosschen- 

 inspecteur coaz. De naaldboomen zuigen namelijk eiken regendrop in; 

 slechts een klein gedeelte gaat daarbij verloren, 't overige komt den 

 bodem ten goede , die door de naaldenlaag aan zijne oppervlakte zeer 

 poreus wordt gehouden, iets wat deze boomen eigenlijk zelf niet ver- 

 mogen. Maar met het verdwijnen der naaldboom wouden verdween ook 

 de naaldenlaag , en nu zijn het juist deze bosschen , welke in sommige 

 deelen van Zwitserland zoo vreeselijk gedund zijn. Ieder Alpen-reiziger 

 moet verwonderd staan over de vele doode stompen , die hij hoog 

 boven de tegenwoordige boomgrens ontmoet. Het gaat niet aan, hieruit 

 de gevolgtrekking af te leiden , dat het Alpen-klimaat kouder zou zijn 

 geworden ; veeleer is het omgekeerde waar. En waarom vindt men thans 

 geene wouden, zelfs op die hellingen, welke voor weiden te steil wa- 

 ren? Roekeloosheid, kappen en niet weer inboeten, dat was 't kwaad, 

 en niet anders. Gemeenten en districten hebben gewedijverd om maar 

 geld te slaan: zij verkochten de bosschen, streken de verkoopsommen 

 op en verzuimden voor een nieuwen aanplant te zorgen. Wat men er 

 thans nog aan onderhout vindt, dat wordt nog afgeknaagd door scha- 

 pen en geiten, en kan dus almeê niet tot vollen wasdom geraken. 



Echter was in het kanton Grauwbunderland, althans volgens de Freie 

 Rhatier, de overstrooming niet als een gevolg der woudverwoesting aan 

 te merken , omdat de hoofdmassa van 't onheilbrengende water groo- 

 tendeels uit de best begroeide bergstreken kwam , terwijl het schier kale 

 Ober-Engadin weinig geleden en Misox eveneens vrij bleef; maar wat 

 zegt dit ? Niets anders dan dat de tegenwoordige wouden niet meer 

 bij machte zijn de kracht der periodieke watermassa's te breken, welke 

 worden opgeroepen door de gekapte streken. Hoe dit ook wezen moge, 

 zeer bepaaldelijk mag men zeggen , dat het vreeselijk kaal gehakte 

 kanton Tessino de overstroomingen voor een groot gedeelte aan zich 

 zelf moet wijten. De commissie van onderzoek aldaar heeft zich dan 

 ook genoodzaakt gezien in haar rapport er op te wijzen, dat in 

 dit kanton de groote aaneengesloten wouden schier nergens meer 

 voorkomen, en vooral de dennenbosschen vreeselijk geleden hebben. 

 Zij vermeldt verder, dat het roekeloos weiden van schapen en geiten 

 in de pas aangeplante jonge bosschen de hoop voor de toekomst der- 

 mate dwarsboomt, dat niets zoo noodig wordt als eene wettelijke 



