DE LEER DER CONTRASTEN VAN LICHT EN DONKER. 



291 



op zij blijft invallen , van uit het standpunt van den waarnemer , half 

 licht en half donker zijn. 



De achtergrond, die vóór het plaatsen van den cylinder nog gelijk 



Fig. 2. 



van toon was, wordt hierbij aan den schaduwkant lichter, daarentegen 

 aan den lichten kant donkerder (zie fig. volg. bl.). Wil men het omge- 

 keerde , dan houde men maar een licht voorwerp tegen den schaduwkant 

 van den cylinder en de achtergrond zal bij die plaats van zelf weer 

 donker worden ; aan den anderen kant kan men het tegenovergestelde 

 verkrijgen door een donker voorwerp vóór den cylinder te houden. 



Wil men de derde proef nemen , t. w. een verandering van toon 

 teweegbrengen door een achterstaanden toon, dan heeft men niets 

 te doen, dan een donker voorwerp c — liefst zwart — achter de 

 schaduw van den cylinder te plaatsen (zie fig. 3). Hierdoor zal de 

 schaduw in b, zooals in de figuur te zien is, lichter worden; wil men 

 daarentegen de schaduw op die plaats donkerder maken, dan plaatse 

 men in c een wit voorwerp. 



Uit de laatste proef vooral zal blijken , dat hier van geen terugkaat- 

 sing sprake kan zijn. Immers een zwart voorwerp slorpt de lichtstra- 

 len eerder op , dan ze terug te kaatsen , en wit kan door terugkaatsing 

 geen duisternis veroorzaken ; althans niet volgens de gewone wetten 

 der terugkaatsings-leer. 



Bij een weinig nadenken zal men gemakkelijk inzien , dat deze proe- 

 ven in het oneindige kunnen afgewisseld worden. 



