BIJ HET VOORGAANDE STUKJE. 299 



wolken daarboven . . . het kwam mij zeer vreemd voor. Ik vroeg mij 

 zei ven af of wij hier niet aan een kunstgreep van den photograaf 

 moesten denken? Van wege de hoog boven alle andere gebouwen zich 

 verheffende obelisk, moest hij meer dan de helft van de hoogte zijner 

 plaat wijden aan wat zich bij een wolkenloozen hemel, en ook bij een 

 met witte wolken , op de photographie als een gelijkmatig verlicht , 

 leelijk plat vlak zou vertoonen. Heeft misschien zijn artistiek gevoel 

 hem er toe gebracht om er wat afwisseling op te brengen door een 

 "wolkeneffektje"? Dit was gemakkelijk te doen: hij behoefde daartoe 

 slechts eiken positieven afdruk vóór het fixeeren nogmaals aan de wer- 

 king van een ander negatief bloot te stellen , waarop niets anders dan 

 wolken ter behoorlijker plaatse te zien waren. Dit laatste negatief, 

 dat hem misschien ook wel voor andere platen van gelijke grootte 

 diende , gaf nu bij ongeluk ook een gedeelte van een wolk vóór een 

 deel van den obelisk. Maar dit kon niemand verhelpen ! 



Zoo giste ik eerst losweg. Na lang nadenken werd deze gissing een 

 vermoeden. En na het vertoonen der photographie aan een in die 

 kunst zeer ervaren vriend , die het volkomen deelde en nog allerlei 

 waarschijnlijkheidsgronden er voor aanvoerde , welke ik hier zonder al 

 te groote uitvoerigheid niet weergeven kan, werd dit vermoeden bijna 

 een overtuiging. Ik geef het hier als de mij meest natuurlijk voorko- 

 mende verklaring van wat anders ten eenenmale onverklaarbaar zou zijn. 



H. Mei 1875. 



