DE ATMOSPHEERISCHE ELEKTRICITEIT. 303 



eene werking is der elektriciteit. Onder de natuurkundigen , die de 

 nieening van wall met de meeste warmte omhelsden, moet vooral de 

 romas te Nerac , genoemd worden, lid vau de zooeven vermelde Aca- 

 demie van Bordeaux ; slechts weinige weken na het verschijnen van 

 barberets antwoord trachtte romas in eene verhandeling mede den 

 elektrischen aard van het onweder te bewijzen en wel op grond van 

 zijne waarnemingen bij het inslaan van den bliksem op het kasteel te 

 Tampouy nabij Nerac. Reeds vroeger echter, kort vóór dat de bekroo- 

 ning der verhandeling van barberet plaats had, was reeds in de 

 nieuwe wereld door benjamin franklin de groote overeenkomst tus- 

 schen den bliksem en de elektrische vonk duidelijk in het licht gesteld. 

 In een der brieven, die hij achtereenvolgens aan p. collinson te Lon- 

 den geschreven heeft, geeft franklin als verschillende gemeenschappe- 

 lijke eigenschappen van beiden op : ze geven licht , ze hebben gelijke 

 kleur , ze hebben beiden den zigzagvorm , ze verdwijnen plotseling , ze 

 worden gemakkelijk weggeleid door metalen , ze veroorzaken beiden een 

 knal, ze doorboren de lichamen waardoor ze hun weg nemen , ze dooden 

 dieren, ze smelten metalen, ze doen brandbare stoffen ontvlammen, 

 beiden hebben een zwaveligen reuk. Franklin had zich te voren reeds 

 verdienstelijk gemaakt door verschillende ontdekkingen betrekkelijk de 

 Leidsche üesch , alsmede door het opmerken van het vermogen der 

 punten, of de eigenschap van puntige lichamen om aan een geleider in 

 de nabijheid zijne elektriciteit te onttrekken zonder geluid en zonder vonk. 

 Hoewel nu langzamerhand met de kennis der elektrische verschijn- 

 selen ook de overtuiging toenam, dat de bliksem met de elektrische 

 vonk identisch moest zijn , dacht men er echter niet aan , die belang- 

 rijke waarheid door rechtstreeksche proeven afdoende te bewijzen. Van 

 Amerika , toen nog in de wetenschap ter nauwernood bekend , moest 

 het denkbeeld uitgaan, het vraagstuk door de proef te beslissen. Het 

 is weder franklin geweest , die het eerst daartoe het voorstel deed ; 

 hij wilde door een spitsuitloopende ijzeren stang, die behoorlijk geïso- 

 leerd was, de elektriciteit der onweerswolken opvangen. Zijn doel was 

 den bliksem van de wolken te doen nederdalen, om hemzelven naar 

 zijn oorsprong te ondervragen , en dit doel zou , meende hij , kunnen be- 

 reikt worden door toepassing van het door hem ontdekte vermogen 

 der punten. Franklin stelde zich voor , dat de elektriciteit der wolken , 

 indien deze werkelijk met zekere elektriciteit geladen zijn, door éüe 

 puntige staaf zou aangetrokken en opgenomen worden ; uien zou dus 



