EEN MERKWAARDIG VLINDEUGESLACHT UIT ZUID-AMERIKA. 343 



vele stippen , die er het voorkomen van segrijnleder aan geven , hoe- 

 wel deze stippen hier niet zoo talrijk zijn als op den eersten ring. 

 Het schild van den derden ring heeft de volgende teekening : op 

 het midden een breede zwarte streep in longitudinale richting, waar- 

 mede terzijde en aan de basis een klein figuurtje verbonden is, even- 

 als meer naar buiten nog een dergelijk grooter staat, dat bijna 

 tot op de helft vau het schildje naar voren reikt. Al deze figu- 

 ren hebben tot basis den zwarten achterrand. Buitenwaarts van 

 het laatst vermelde figuurtje of onregelmatig vlekje staat een driehoe- 

 kige figuur op den voorrand, bijna tot aan den achterrand reikend. De 

 tusschenruimten zijn weder met kleine puntjes bezaaid, en op den 

 voorrand staan aan iedere zijde een paar grootere stippen. Al de hier 

 zoo uitvoerig beschreven figuren van den kop en de drie eerste gele- 

 dingen zijn echter niet standvastig, maar talrijke afwijkingen in kleur 

 en vorm , in getal , plaatsing , grootte , enz. komen voor. 



Nauwkeurigheidshalve heb ik deze beschrijving zoo uitvoerig gemaakt , 

 daarbij een rups tot voorwerp kiezend, die als typisch exemplaar gel- 

 den kon. De talrijke afwijkingen en individueele verschillen toch kun- 

 nen als variatiën op dit zelfde thema beschouwd worden. 



Van de vierde tot de tiende geleding is de kleur bruin , op den 

 rug donkerder dan aan de zijden, waar zij meer in sepia overgaat. 

 Midden op den rug ziet men het ruggevat als een zwarte streep door- 

 schijnen. Ieder segment wordt in 't midden door een plooivormig 

 streepje dwars doorsneden ; dit streepje reikt echter niet tot aan de 

 stigmastippen. Op beide zijden van het vierde en vijfde segment 

 is een klein wit oogje in donkeren rand zichtbaar en nog meer zij- 

 waarts op al de zeven geledingen , onder de stigmastip , donkere , 

 schaduwachtige , kromme streepjes , die in een plooitje uitloopen en 

 langzamerhand onduidelijk worden , zoodat zij den voorrand van het 

 volgend segment niet bereiken. Op de zesde tot tiende geleding bevindt 

 zich aan elke zijde van het stigma een stipje , welke stipjes vaak 

 door een plooitje verbonden zijn. Kop en achtereinde zijn met eenige 

 haartjes versierd. 



Het elfde lid — of, telt men den kop mede, het twaalfde — is 

 veel donkerder , vooral op den rug , en evenzeer met haartjes aan de 

 zijden- voorzien. Het lichaamseinde is bijna zwart en vertoont twee 

 verheven dwarslijnen , van den rug naar de zijden loopend , vóór den 

 achterrand des voorlaatsten rings. 



