344 EEN MERKWAARDIG VLINDERGESLACHT UIT ZUID-AMERIKA. 



De buikvlakte is bruin, en aan de voorste helft iets donkerder dan 

 aan de achterste helft. Aan het derde , vierde , vijfde en zesde lid , 

 achter de bruine borstpoöten, bevinden zich een paar kleine met haak- 

 jes voorziene knobbeltjes , die de rudimentaire buikpooten vertegen- 

 woordigen. Tusschen de drie paren borstpoöten en de vier paren 

 buikpooten bevinden zich alzoo twee geledingen zonder pooten (Zie 

 figuur 3). 



Het lichaam der rups is aan de voorste helft dunner en ronder dan 

 aan de achterste helft, waar het plat en breed is, om weder meer 

 toegespitst te eindigen. De breedste geledingen zijn de vijfde en zesde. 



De jonge rups is donkerder, bijna zwart, als zij pas uit het ei ge- 

 kropen is ; langzamerhand bekomt zij een meer bruine kleur , en eerst 

 na de derde vervelling vertoonen zich de teekeningen en figuren , die 

 wij boven beschreven hebben, recht duidelijk. 



Beschouwen wij nu de woning en de wijze , waarop deze tot stand 

 komt , waarbij wij , om van den aanvang te beginnen , de levenswijs 

 van het pas uitgekomene rupsje moeten nagaan. 



Ik heb reeds medegedeeld , en zal er later nog uitvoeriger op terug- 

 komen, dat het wijfje de eieren in de woning legt, waar dan in het 

 volgende jaar de jongen uitkomen. De woning der ouders is alzoo de 

 bakermat der jongen. Het eerste werk van een jong rupsje is zich 

 een eigen huis in te richten , dat aan zijn eigene behoeften en grootte 

 geëvenredigd is. Zij bouwt dit uit afval van de moederlijke woning, 

 uit de zich daarin bevindende stof wol van het achterlijf der moeder , 

 die zij zelve tot bedekking der eieren achterliet, en uit ander materiaal 

 van de oude woning. Als zulk een jonge rups zich met hare woning 

 over de bladen en takken beweegt, zou men wanen een zich bewegend 

 hoopjen stof of vuilnis te zien (fig. la, blz. 348). De jongen groeien snel, en 

 de woning wordt spoedig te klein ; om dit te verhelpen, spinnen zij kleine 

 bladstukjes en hare eigene excrementen er aan vast. Deze vergrooting 

 heeft steeds aan den voorrand plaats, en wel zoodanig , dat de woning den 

 vorm van een kleinen, met den top naar achteren gerichten kegel verkrijgt 

 (fig. 7b). Na de eerste vervelling groeit de rups nog sneller, en in over- 

 eenstemming met dezen groei wordt ook de woning door aanhechting 

 van grootere bladstukjens vergroot , welke steeds in horizontale rich- 

 ting bevestigd worden. Spoedig worden nu ook de bladsteelen als 

 bouwmateriaal gebruikt. Tot hiertoe loopen de rupsen op de bladen 

 rond en voeden zich door uit de bladeren kleine, min of meer ronde 



