EEN MERKWAARDIG VLINDERGESLACHT UIT ZUID-AMERIKA. 349 



Fig. 5 (bl. 345) is de woning van een volwassene vrouwelijke rups , 

 en fig. 6 (bl. 346) dezelfde, met het zijden overtreksel, zooals zij vóór 

 de metamorphose aan een tak wordt opgehangen. Fig. 2 (bl. 342) stelt 

 de rups zelve voor, en figuur 4 de rugzijde van den kop en der drie 

 eerste geledingen, vergroot, terwijl figuur 1 en 2 (bl. 341) aantoonen 

 hoe de zijden band , waarmede de woningen aan den tak bevestigd zijn, 

 den tak omsnoert en daar ter plaatse in zijn groei belemmert. Vindt 

 de rups geen tak om haar huis aan vast te maken, zooals bij opvoe- 

 ding in suikerglazen of doozen het geval is, clan weet zij zich toch te 

 behelpen en spint het door een sterken , zijden steel aan een der wan- 

 den vast. 



De manlijke en vrouwelijke poppen verschillen van elkander aanmer- 

 kelijk, veel meer nog dan bij de rupsen en hare woningen het geval is. 

 De vrouwelijke pop (fig. 8) toch heeft vleugel- noch poot-scheeden , en alle 

 bij andere soorten duidelijke deelen van den kop zijn hier zoo rudimentair 

 en gebrekkig ontwikkeld, dat een leek den kop bijna niet van het ach- 



ïig. 8. Kg. 9. 



tereinde onderscheiden kan. Op zeven der geledingen ziet men stigma- 

 stippen, en ieder lid toont op den rug eene rij doorntjes. De pop van 

 een mannetje (fig. 9) komt in het algemeen met een gewone vlinderpop 

 uit de familie der Bombyciden overeen. De rijen doorntjes heeft de 

 mannelijke pop ook en eenige borstelachtige haartjens aan het achter- 

 lijfseinde. De vleugelscheeden zijn vrij lang, en de borst is vrij gewelfd , 

 waardoor weder de kop een weinig naar voren puilt. 



