REDEVOERING. 359 



doet dit met eene trouwhartigheid, bijna zoude ik zeggen met eene 

 zoo beminnelijke naïviteit, dat men het hem onmogelijk ten kwade 

 duiden en al lezende niet nalaten kan den man, die zoo schreef en 

 sprak lief te krijgen, ja hem schier als een gemeenzaam vriend te 

 beschouwen. Zijne openhartigheid boezemt van zelf vertrouwen in. 

 Schitterende , het oog verblindende eigenschappen ontbreken hem ten 

 eenenmale , maar hij treedt ons te gemoet als een oprecht , eenvoudig 

 man , wel is waar ongeletterd , maar begaafd met eene groote weet- 

 gierigheid, met eene zeldzame scherpzinnigheid en met een volharden- 

 den ijver, om de geheimen der natuur te ontsluieren, voor zoover 

 deze onder zijn bereik vielen, die zelden geëvenaard, zeker nooit over- 

 troffen is. 



En zooals de man innerlijk was, zoo was ook zijn uiterlijk voor- 

 komen. Gij allen kent zijne beeldtenis. ' Aanschouwt zijn welgedaan , 

 open gelaat. Het is een type, zooals men er dikwijls aantreft op de 

 schilderijen van dien tijd, van rembrandt, van der helst, frans hals 

 enz. Op schoonheid kan het geen aanspraak maken, het minst op 

 die, welke men met den naam van "aristokratische" bestempelt. Daartoe 

 is het aangezicht te rond , het voorhoofd te laag , de neus te plomp , 

 de mond te breed, de kin te vierkant. Maar wat aan het voorhoofd 

 in hoogte ontbreekt, wint het in breedte; het kondigt, in verband 

 met het geheele benedengedeelte van het gelaat , geest- en wilskracht 

 aan. Om dien mond met zijne volle lippen, kan, men ziet het, soms 

 een schalksche , zelfs ietwat ondeugende glimlach spelen. Vooral echter 

 zijn het de oogen, die de uitdrukking vau het gelaat bepalen. Zij zijn 

 groot, ruim geopend en blikken u van onder de zware wenkbrauw- 

 bogen zóó trouwhartig en tevens zóó verstandig aan, dat men zich 

 dadelijk tot hem voelt aangetrokken, als tot een man, op wien men 

 zich verlaten kan, wiens ja — ja, en wiens neen — neen is. 



Wat leeuwenhoek's verdere gestalte aanbelangt, zoo .was hij breed 

 geschouderd en vermoedelijk van iets meer dan middelbare grootte. 

 Hij deelt ons althans zelf mede dat hij omtrent 160 pond woog. 2 

 Zijne spijsvertering was uitmuntend, maar vet rundvleesch kon hij 

 niet goed verdragen. Hij was zeer zelden ziek, maar was hij eens een 

 weinig ongesteld, dan dronk hij bij het ontbijt in plaats van twee 



1 Zie het bij de eerste aflevering van dezen jaargang gevoegde portret. 

 3 34ste Missive aan de Koninklijke Sociëteit van 4 Nov. 1681. 



