EEN MERKWAARDIG HEIBLOK. 383 



jaren , waarbij evenwel de ziekelijke ontaarding ter plaatse der d wars- 

 snede bleef voortduren en later bij het daaruit gezaagde blok de oor- 

 zaak werd zijner vernieling. 



Nog eene merkwaardigheid is aan ons blok te zien. In het cijfer 

 8 is de bast , die toernaals den boom bedekte , blijven zitten , zoodat 

 de houtlaag daarover heen zich hersteld heeft ; bij de evenwel , waar 

 men hetzelfde mocht verwachten, is hiervan niets waar te nemen. 



Het zon zeker belangrijk zijn wanneer men bijzonderheden kon uit- 

 vorschen over de groeiplaats van den boom , dewijl men daardoor wel- 

 licht den naam van den schrijver kon uitvinden ; met het oog op de 

 mogelijkheid dat die persoon nog leeft ware dat voorzeker wenschelijk. 

 Stellig zou hij vreemd opzien , dien naam nu in het blok weder te vin- 

 den. Het resultaat van zulke nasporingen is evenwel wat al te onzeker. 



NASCHRIFT. 



Bij het lezen van het bovenstaande , door den heer cretier medege- 

 deelde geval , herinnerde ik mij andere gevallen , waarin harde voor- 

 werpen diep binnen in den stam van boomen besloten zijn gevonden. 

 Zoo wordt in den hortus te Leiden een schijf van een dikken boom , 

 (ik meen een beukenboom) bewaard , waarin een hooivork zit. Onlangs 

 te Oud-Leusden zijnde , zag ik tusschen twee nog niet zeer dikke , vlak 

 nevens elkander staande beukenstammen , een baksteen zoo stevig in- 

 geklemd, dat deze er niet meer zonder kwetsing der stammen uit te 

 verwijderen was. Indien beide stammen voortgaan met groeien , zullen 

 zij eindigen met zich te vereenigen en tot één stam worden, waarin 

 dan de steen besloten zal zijn, even als met den zoo even genoemden 

 hooivork het geval is. 



De vraag kwam nu bij mij op , of het boven medegedeelde geval 

 ook langs dien weg kon verklaard worden. Ik heb derhalve die vraag 

 den schrijver voorgelegd. Volgens nadere van dezen schrijver ontvangen 

 mededeeling, schijnt echter daaraan bezwaarlijk gedacht te kunnen 

 worden. De jaarringen namelijk van beide stukken , tegen elkander 

 aangelegd, volgen elkander regelmatig op, op een wijze die ver- 

 kondigt dat het stuk hout aan een enkelen en niet aan twee onder- 

 ling vergroeide stammen heeft behoord. 



II V.RTINQ, 



