4 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



in pocgendorff's Jnnales, 1874 CLII p. 34, deelt andrews onder 

 anderen ook de uitkomsten mede van twee reeksen van waarnemingen over 

 den invloed van ozon op het dierlijk leven, waaruit blijkt dat deze in het 

 algemeen eene schadelijke is en dat het ozon in de lucht als eene giftstof 

 werkt. 



De eerste reeks van proeven, ten getale van 40, is van Dr. redfern. 

 Volgens dezen is de inademing van zuurstof, die 1240 ozon bevat, zelfs 

 voor korten tijd, voor alle dieren zeker doodelijk. De inademing van zulk 

 een ozonhoudend gas , slechts 30 seconden lang , doodt kleine dieren ; som- 

 migen sterven reeds na 1 5 seconden , terwijl diezelfde dieren maanden lang 

 gezond bleven na 37 uren in zuivere zuurstof geademd te hebben, waarbij 

 het koolzuur verwijderd werd. De dood ontstaat niet als gevolg eener slui- 

 ting van de glottis , want hij ontstaat ook , wanneer eene groote opening in 

 de trachea is gemaakt. Het ozon brengt den dood te weeg door verwekking 

 eener aanmerkelijke drukking der longen met emphyseem en uitzetting van 

 de rechter harthelft door vloeibaar of gecoaguleerd bloed , vergezeld van con- 

 vulsies. Wordt het ozon in zeer verdunden vorm ingeademd , dan worden de 

 dieren slaperig en sterven aan coma ; de toestand van longen en hart is 

 dezelfde, maar het emphyseem is geringer. 



De tweede proevenreeks is van de heeren dewan en Dr. mc. kendrick. 

 Zij bevonden dat het inademen van sterk met ozon bezwangerde lucht het 

 getal der ademhalingen en de sterkte der hartslagen vermindert. Tevens 

 daalt de temperatuur van het dier 3" tot 5" C. Na den dood vindt men 

 het bloed in eenen veneusen toestand. Noch de bloedstrooming door de 

 haarvaten noch de reflex- werking van het ruggemerg is merkbaar aangedaan. 

 Ozon werkt op de gekleurde en kleurlooze bloedlichaampjes van den kik- 

 vorsch even als koolzuur. hg. 



AARDKUNDE. 



Invloed der bosschen op de hoeveelheid regen. — Omtrent dit punt is 

 men het nog niet geheel eens. Sommigen beweren dat de bosschen de hoe- 

 veelheid water, die de bodem ontvangt, vermeerderen, anderen dat zij die 

 verminderen. Laatstelijk heeft de heer mathieu (van Nancy) door directe 

 proefnemingen de vraag getracht op te lossen , en is tot de slotsom gekomen , 

 dat met hout begroeide gronden evenveel , en meer , hemelwater ontvangen 

 dan de boomlooze. De heeren l. fautrat en a. sartiaux zijn nu mede 

 met het nemen van zoodanige proefnemingen begonnen en wel zoo, dat zij 



! 



