40 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



78° N. B. , in het westelijk halfrond afdalend tot op ongeveer 57° N.B. Op 

 de plaatsen binnen , d. i. noordwaarts van deze maximaal-isochiasme gelegen , 

 neemt de talrijkheid der noorderlichten wederom af, evenals op de daar bui- 

 ten , d. i. zuidwaarts , gelegen plaatsen. Deze afneming neemt snel naar het 

 zuiden toe. Duidt men de talrijkheid der noorderlichten door getallen aan en 

 neemt men b. v. voor de isochiasme die over noordelijk Zweden gaat het 

 getal 1 00 aan , dan bedraagt dit nog slechts 30 voor die over Edinburg , 

 het middengedeelte vau Zweden enz., 10 voor Engeland, zuidelijk Zweden 

 enz., 5 voor die even benoorden Parijs en over Berlijn enz., 1 voor het 

 noordelijkst gedeelte van Spanje , verder over Weenen enz. , en eindelijk niet 

 niet meer dan 0,1 voor de isochiasme die over het zuidelijkst deel van 

 Europa , Cadix , ' Napels , Griekenland enz. , loopt. Voor meerdere bijzonder- 

 heden en ook de kaart zie men petermann's Geogr. Mittheil. 1874 ,p. 347. 



HG. 



Piionautograal. — In het door het Franklin Institut uitgegeven tijdschrift 

 beschrijft Prof. a. doubleur de volgende kleine proef, die wellicht een 

 groote toekomst heeft. Men neme een buis en sluite het eene einde door het 

 een of ander veerkrachtig vlies , waarop een zeer klein spiegeltje geplakt is. 

 De buis wordt zoo geplaatst , dat het spiegeltje door de zon beschenen wordt 

 en de teruggekaatste stralen op een wit scherm vallen. Spreekt , zingt of 

 fluit men nu in het open einde der buis , dan komt het lichtbeeldje (als in 

 de bekende proeven van lissajous) in beweging , en er ontstaan regelmatige 

 teekeningen , die wel is waar verschillen naar gelang van de sterkte van het 

 geluid , maar onder gelijke omstandigheden dezelfde zijn. Fluit men b. v. 

 langzaam de eene of andere aria, dan vertoont zich een reeks van kromme 

 lijnen , eene voor eiken toon , vermeerderende of verminderende met de hoogte 

 van den toon , zoodat het mogelijk zoude zijn de geheele aria in die kromme 

 lijnen , wanneer zij photographisch geregistreerd werden , te herkennen. (Les 

 Monden 24 Sept. 1874). hg. 



Werktuig ter bepaling van de hoogte der wolken. — In het Zeitschrift 



der Oesterreichlsclien Gesellschaft für Météorologie, September 1874, is 

 door den heer üraun een werktuig beschreven en afgebeeld, waaraan hij den 

 naam van nephosJcoop heeft gegeven , en dat bestemd is om , bijna zonder 

 eenige berekening, de hoogte der wolken en tevens hare snelheid te meten. 

 Rechtstreeks wordt daardoor echter de hoogte van een wolk boven hare schaduw 

 bepaald en hieruit de loodrechte hoogte boven de plaats van waarneming 



