46 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



nu voornamelijk en bijna uitsluitend het midden- en noordwestelijk gedeelte 

 bewoont. Het andere ras , echt Noord-Ge rmaansch , met een langen schedel , 

 een langwerpig aangezicht , licht haar , blauwe oogen , een zeer blanke huid 

 en zware beenderen, schijnt ten minste reeds in de Neolithische periode ver- 

 tegenwoordigd te zijn geweest , en bestaan te hebben uit Gaulen (Gaels) , 

 Belgen , Cimbren , Germanen , Saxen en Franken , die achtereenvolgens binnen- 

 drongen en de vroegere Celtische bevolking onderwierpen of verdreven. {The 

 Academy, Oct. 24, 1874 pag. 463.) d. l. 



DIERKUNDE. 



Ophooping van sommige vreemde stoffen in lichaamsdeelen. — e. heckel 



heeft eenige insekten (Mantis religiosa , Blatta occidentalis , Cerambyx heros) 

 aan eene arsenicum-houdende voeding onderworpen ten einde de doelen op 

 te sporen , waarin zich het arsenicum bij voorkeur ophoopt. Na 40 dagen 

 werden de dieren gedood en de verschillende gedeelten van het darmkanaal 

 onderzocht. Het bleek dat alleen de buizen van Malpighi arsenicum bevatten 

 en dat hare afscheiding kleur- en smakeloos geworden was. Dit schijnt heckel 

 toe sterk te pleiten voor het vrij algemeen gevoelen dat de buizen van Mal- 

 pighi eene gemengde functie (urine- en galafscheiding) uitoefenen. Aan 

 den eenen kant toch zijn in hare afscheidingen de bestanddeelen van urine 

 gedeeltelijk voorhanden , — aan den anderen kant schijnt arsenicum zich 

 vooral in de lever op te hoopen ; bij Gecarcinus ruricola was dit o. a. be- 

 paald het geval. — Proeven met acetas plumbi op weekdieren {Helix as- 

 pcrsa en Zonites algirus) toonden mede eene ophooping van lood in delever, 

 maar bovendien in de cerebroïd-ganglien aan. Daar nu bij de encephalopa- 

 thia saturnina bij den mensch de accumulatie van lood in de groote herse- 

 nen , zoo niet zeker , dan toch hoogst waarschijnlijk is , maar in de kleine 

 hersenen met vrij veel zekerheid ontkend kan worden , ziet heckel in dit 

 feit eene rechtvaardiging van de vergelijking der bovenste zenuw-massa's van 

 den slokdarmring met de groote hersenen. — Eindelijk hebben proeven met 

 meekrap op Loligo vuig avis , Sepia ofücinalis en Octopus vulgaris geleerd, 

 dat de kraakbeenige gedeelten van het geraamte dezer weekdieren vergelijk- 

 baar zijn met het geraamte der Vertebraten , maar dat de inwendige kalk- 

 schaal , die nooit rood wordt , niet tot het geraamte moet gebracht worden , 

 maar gelijk staat met de inwendige schelpen. (Compt. rend. Tom LXXIX , 

 pag. 512 en 614). d. l. 



