WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 21 



lijke overblijfselen van arctische planten onder het veen op onze diluviale 

 gronden voorkomen , en het is vooral daarom dat wij er de aandacht op vestigen . 



HG. 



Ontkieming van zaden na meer dan vijftienhonderd jaren. — In de Gar- 

 tenfiora van November 1873 deelt Prof. th. v. heldreich het volgende 

 feit mede. Bij gelegenheid dat eene laag slakken van meer dan drie meters 

 dikte werd weggeruimd, om daaruit het metaal te trekken dat de oude be- 

 werkers der mijn hadden laten verloren gaan , ontkiemden in den onderlig - 

 genden bodem een verbazende menigte van planten, waarin heldreich eene 

 Glaucium-soovt herkende , die echter thans noch in Griekenland , noch in de 

 naburige landen voorkomt. Hij heeft haar Glaucium Serpieri genoemd , en 

 er niet alleen eene beschrijving maar ook eene gekleurde afbeelding van 

 gegeven. Volgens vertrouwbare bescheiden dagteekent de ophooping der slakken 

 van een tijd die minstens 1500 en hoogstens 2000 jaren geleden is ? zoodat 

 de zaden dezer plant zoo lang hun kiemvormingsvermogen hebben behouden. 



HG. 



De r00Sj die de rozen-Olie levert. — In de vergadering van 19 Novem- 

 ber der Linnean Society bracht de heer hanbury gedroogde specimina ter 

 tafel , geteeld uit zaad , rechtstreeks ontvangen van de streek waar de rozen- 

 attar wordt voortgebracht. Baker onderzocht die en verklaarde die te zijn 

 Rosa gallica , var. damascena , gelijk vroeger reeds gegist , maar ook we- 

 dersproken is. Het schijnt overigens , dat men verschillende variëteiten tot 

 hetzelfde doel aankweekt. {The Academy , November 28, pag. 591). 



D. L. 



PALAEONTOLOGIE. 



Vermeende veranderlijkheid der soort. — Voor eenige jaren (Monats- 

 ber. d. Berl. Alcad. 1866, p. 474) deelde hilgendorff mede, dat in 

 den zoetwaterkalk van Steinheim in Wurtemberg een aantal Planorbis-vor- 

 men worden aangetroffen , van zeer plat tot zeer hoog en kegelvormig toe , 

 die volgens hem alle tot ééne soort behooren. Die verschillende vormen wer- 

 den , in geregelde opvolging en gescheiden , boven elkander in het gesteente 

 aangetroffen, en hilgendorff besloot daaruit dat hier duidelijk eene lang- 

 zame verandering in de gedaante van een en dezelfde soort had plaats gehad. 

 Natuurlijk was dit geval zeer welkom aan de voorstanders der Darwinsche 



