u 26 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Dagelijksche variatiën der magneetnaald. — Uit het eerste deel der mag- 

 netische observatiën te Trevandrum, door den schrijver J. a. broun, aan de 

 académie des sciences aangeboden in hare vergadering van 22 November 11. 

 blijkt onder anderen dat die variatiën daar en met bijzondere regelmatigheid voor- 

 komen. Arago had reeds voor langen tijd kaap Comorin als een plaats aan- 

 bevolen , waar de oprichting van een magnetisch observatorium zeer gewenscht 

 zou zijn, om uit te maken of, zooals hij meende dat het geval moest zijn , de 

 dagelijksche variatiën nabij den evenaar onmerkbaar waren. Trevandrum nu 

 ligt nog 60 kilometers nader aan den aequator dan de door arago aanbe- 

 volen plaats. ln. 



Samengesteldheid der elektrische ontlading. — Met behulp van een met groote 

 doch nauwkeurig bekende snelheid roterende schijf van aan de eene zijde met 

 lampzwart bedekt papier, terweerszijden waarvan de elektroden konden geplaatst 

 worden — eene methode, die reeds in 1868 door Prof. donders en later 

 door Dr. nyland gebezigd is — verkreeg alfr. m. mayer o. a. de volgende 

 uitkomsten. (Sillimans american Journal, Dec. 1874 en Philosophical ma- 

 gazine IL p. 47), 



Vonk van een groot Kuhmkorffapparaat — vonkenlengte 45 c. m. — 

 elektroden van dun platinadraad aan het einde afgerond. Afstand tus- 

 schen beide 1 m. M.. Vonk van één ontlading, door een met de hand ver- 

 richte verbreking van den hoofdstroom. Drieendertig openingen in de schijf. 

 De ontlading, die deze alle teweegbrengt, duurt 1 j 23 seconde. De tusschen- 

 ruimten worden van het begin tot het einde kleiner. Gemiddelde duur van 

 den tijd tusschen de eene en de andere vonk 1 j 75 c ) seconde. Op deze 33 von- 

 ken, die het papier doorboren, volgt nog, na omstreeks i ! i500 seconde, een 

 reeks van 30 zwakkere, die alleen door verwijdering van het lampzwart een 

 spoor nalaten. Deze te zamen duren ^jq seconde, dus zijn zij van elkaar 

 gescheiden door een tijdsverloop(!) van hoogstens '/^„o seconde. Dit is het 

 gemiddelde ; want ook deze tusschenruimten waren in het begin grooter dan 

 aan het einde. 



Door een condensator in de baan van den geinduceerden stroom te plaat- 

 sen, verkreeg mayer uitkomsten , in hoofdzaak met de vorige overeenstemmende , 

 maar in nevenbijzonderheden daarvan opmerkelijk afwijkend. Eene duidelijke 

 beschrijving daarvan vereischt evenwel meer ruimte dan waarover wij hier 

 kunnen beschikken. Dienaangaande verwijzen wij dus den belangstellende naar 

 bovengenoemde bronnen. LN. 



