WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 39 



men van zoogdieren zoude dus van het begin der tertiaire periode af allengs 

 t toegenomen zijn. (American Journal of Science and arts 1874 Vol. VIII 

 p. 66). 



Daar dit resultaat echter uit den aard der zaak voor als nog slechts be- 

 rust op de onderlinge vergelijking van een beperkt getal van vormen (Dino- 

 ceras , Tinoceras , Brontotherium , Rhinoceros , Mastodon , Elephas , — 

 Orohippus , Miohippus , Pliohippus, Hipparion , Equus) en ook onder de 

 thans levende zoogdieren ten aanzien van de betrekkelijke grootte der hersenen 

 veel verschil bestaat, zal men wel doen met meerdere onderzoekingen in die 

 richting af te wachten, alvorens dit resultaat als wel gevestigd te beschouwen. 



HG. 



Dierlijke vermomming. — Een paar opmerkelijke voorbeelden hiervan zijn 

 onlangs door gerstaecker medegedeeld. Beide betreffen parasitische Ichneu- 

 moniden die hunne eieren leggen in de nesten van Wespen. De eerste is Co- 

 nops diadematus , die in kleur en streeping zeer na op Vespa germanica 

 gelijkt. De tweede is Crypturus argiolus , die in kleur en streeping zeer 

 verschilt van de verwante soorten van Ichneumonidae , maar tot in de minste 

 bijzonderheden die van Polistes gallica aanneemt, de wesp waarvan hij de 

 parasiet is. De vermomming is hier zoo ver gedreven dat zelfs de eigendom- 

 lijkheden , waardoor de variëteiten in verschillende landstreken gekenmerkt 

 zijn, zoowel bij de Wesp als bij zijn parasiet worden teruggevonden. (Nature 

 1874 p. 470). hg. 



Dieren op den transatlantische telegraafkabel. — Aan de oppervlakte van 

 den in Mei 1873 ter reparatie opgehaalde telegraaf vond f. p. jühnson 

 een aantal dieren. Aan het gedeelte dat op 112 mijlen van Brest op 93 

 vademen diepte had gelegen vond hij o. a. Pholaden, die de buitenste geteerde 

 henniplaag hadden doorboord en zelfs hier en daar door de ijzerdraden tot 

 op den guttapercha-kern waren doorgedrongen , zonder er echter eenigzins 

 diep ingedrongen te zijn. 



Op 87 mijlen verder, waar de diepte 300 vademen bedroeg, werd eene 

 soort Pyenogonum in grooten overvloed op den kabel aangetroffen , voorts Tu- 

 bulariën en Sertulariën en Gaprella. Deze kwamen eenige mijlen verder, waar 

 de diepte 480 vademen bedroeg, ook nog op den kabel voor, doch Pyeno- 

 gonum ontbrak daar. (Vlnstitut 1874, p. 214). 



MG. 



