54 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Vivisectien op Meduseil. — Het volgende onderzoek , door den heer george 

 j. romanes in het werk gesteld, levert het feitelijk bewijs dat de door 

 agassiz , fritz muller en anderen hij de Medusen ontdekte zenuwring en 

 ganglienachtige verdikkingen inderdaad deelen zijn , waardoor de beweging 

 van het scherm beheerscht en geregeld wordt, en dat elk der laatste een 

 eigen centrum voor beweging is. Dit onderzoek werd bewerkstelligd aan eene 

 kleine, ook op onze kust levende Meduse, Slabberia couica , met vier korte 

 vangarmen, die ontspringen op de punten waar zich ook de vier zeer kleine 

 randblaasjes bevinden, die elk slechts even als stipjes voor het bloote oog 

 zichtbaar zijn. Zoodra een dezer randblaasjes uitgesneden wordt (derhalve te 

 gelijk met het daartegen aan gelegen gedeelte van den zenuwring en zijne 

 knoopachtige verdikking onder het randblaasje) ontstaat volledige verlamming 

 van het segment waartoe het behoort , derhalve van een vierde gedeelte van 

 het scherm, terwijl de overige drie vierde gedeelten voortgaan zich samen- 

 tetrekken. Snijdt men twee naburige randblaasjes weg, dan is de eene helft 

 van het dier verlamd. Door twee tegenover elkander geplaatste randlichaamp- 

 jes weg te snijden, brengt men verlamming in diagonale richting te weeg. 

 Neemt men er drie weg, dan blijft alleen een vierde van het scherm bewe- 

 gelijk. Verwijdert men alle vier de randblaasjes , dan houdt alle beweging 

 op. Snijdt men eindelijk het scherm door in de richting van den aequator 

 van het klokvormige scherm, dan is het bovenste afgescheiden gedeelte on- 

 bewegelijk, terwijl daarentegen het ringvormig onderste gedeelte voortgaat 

 zich samen te trekken. {Nature 12 Nov. 1874 p. 29). hg. 



Lencochloridiüm paradoxum. — Over dezen zonderlingen voedstervorm van een 

 Trematode heeft zeller nieuwe waarnemingen medegedeeld. Hij heeft de 

 ontwikkeling daarvan nagegaan bij Saccinea. Geheel volvormd en Cercarien 

 bevattende is Lencochloridiüm bevat in de holte van een der voelers van 

 het weekdier ; de wanden van dezen worden zeer dun daar ter plaatse , zoo- 

 dat zij lichtelijk bersten , waarna de Lencochloridiüm. naar buiten komt , 

 maar nog met den voeler in samenhang blijft. In dien toestand gelijkt het 

 wezen zeer op eene insektenlarve. Zeller nu heeft door opzettelijk in het 

 werk gestelde voedingsproeven aangetoond dat Distomum macrostomum rud., 

 die in het darmkanaal van onderscheidene insektenetende vogels uit de fa- 

 milie der Sylviadae leeft, uit de Cercarien ontstaan zijn die binnen in Len- 

 cochloridiüm tot ontwikkeling zijn gekomen , en dat deze vogels inderdaad 

 deze op insektenlarven gelijkende Trematodenvoedsters even gretig verslinden 

 als zij werkelijke insekten doen. Men heeft hier een eigenaardig voorbeeld 



