72 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



van de Vertebraten moet gezocht worden bij de Ascidien en , in opklimmende 

 orde, bij Amphioxus , verdedigd door ussow in Archiv f ar Naturgeschichte 

 1875, S. 1 — 18, maar bestreden door Dr. a. dohrn in eene verhandeling, 

 getiteld: Der ürsprung der Wirbelthiere , Leipzig 1875. Deze zoekt de 

 waarschijnlijke voorouders der Vertebraten eerder bij de Annulaten dan bij 

 de Tunicaten, en keert terug tot de denkbeelden van den ouderen geoffroy- 

 saint hilaire , die de insekten en ringwormen beschouwde als vertebra- 

 ten , die met den rug benedenwaarts loopen. Hij beschouwt Amphioxus als 

 een ontaarden afstammeling van Cyclostomen , en de zoogenaamde larven 

 der Ascidien zijn volgens hem het resultaat van een nog langer voortgezet 

 degradatie-proces. 



D. L. 



VERSCHEIDENHEID. 



De Sommersche bewegingen aan lijken van menschen en dieren. — In 



1833 wees a. g. sommer aan, dat aan lijken nog zekere kleine bewegingen 

 zichtbaar zijn, daarin bestaande dat sommige deelen , bepaaldelijk die der 

 ledematen , zich naar elkander toebuigen , zoodat b. v. de vingers zich ster- 

 ker krommen , het ellebooggewricht zich buigt enz. Brücke verklaarde dit 

 in 1842 als het gevolg der stolling van de vezelstof der spieren, welke de 

 oorzaak der lij kverstij ving is. Daarbij zouden de buigspieren zich meer ver- 

 korten dan hare antagonisten. Hij steunde bij deze meening echter op geene 

 door hem genomen proeven. Een zijner leerlingen, Dr. h. storoscheff, 

 heeft thans opzettelijke proeven genomen me ^ gedoode duiven en konijnen. 

 Eene beschrijving van die proeven en van de daarbij in acht genomen voor- 

 zorgen zouden hier te veel ruimte innemen. Zij hadden vooral ten doel uit 

 te maken, of de samentrekking der spieren nog kon worden toegeschreven 

 aan een overblijfsel van prikkelbaarheid daarin. Hij onderzocht dit door mid- 

 del der elektriciteit. Het bleek daarbij dat de bedoelde samentrekking eigen- 

 lijk eerst begon nadat alle prikkelbaarheid verdwenen was en nog lang 

 daarna aanhield. Het schijnt derhalve dat het verschijnsel inderdaad alleen 

 aan de stolling der vezelstof kan worden toegeschreven. Dat de spieren bij 

 de lijkverstijving dikker worden, toonde storoscheff rechtstreeks door eene 

 proef aan. (Sitzungsber. d. Kais. Akad. 2te Abth. , 1874, LXX p. 128). 



HG. 



