74 WETENSCHAPPELIJK RTJBLAD. 



Hygrometriscbe diffusie. Dufour heeft over dit onderwerp eene tweede 

 reeks van onderzoekingen in het licht gezonden [Bulletin de la Société Vau- 

 doise des Sciences naturelles, n°. 74, en daaruit Les Mondes XXXVII p. 

 409). Zijne voornaamste uitkomsten zijn de volgende : 



Als twee luchtmassa's , die zich in verschillenden hygrometrischen toestand 

 bevinden, door een wand van poreus aardewerk gescheiden zijn , dan ontstaan 

 er door dien wand heen twee tegenovergesteld gerichte en ongelijke diffusie- 

 stroomen. De sterkste gaat van de drogere naar de vochtigere lucht '. Het ver- 

 schil in de intensiteit der beide stroomen hangt voornamelijk af van de span- 

 ning van den damp ter wederzijde van den wand. De temperatuur heeft geen 

 of althans geen directen invloed. 



Dit verschijnsel wordt waargenomen niet slechts bij het gebruik van een 

 vrij dunne plaat van poreus aardewerk als tusschenwand , maar ook, hoewel 

 met verschillende intensiteit, bij dat van platen van allerlei poreuse zelf- 

 standigheden : gips , albast , retortenkool en zelfs marmerplaten tot van 5 

 c.M. dikte. 



In 't algemeen wordt het maximum van het verschil in de spankracht der 

 luchtmassa's, dat door de diffusie wordt voortgebracht, des te vroeger be- 

 reikt, maar is ook des te geringer, naarmate de wand van poreuser stof of 

 naarmate zij dunner is. Het omgekeerde hiervan gaat ook door. Voor poreus 

 aardewerk, in platen van 3 tot 10 m.M. dikte gebruikt, bleek dit maximum 

 vrij wel evenredig met de vierkantwortels uit die dikte. Ln. 



Over de breking van het geluid in den dampkring. — Hierover heeft 

 Prof. osborne beijnolds aan de Royal Society zijne beschouwingen en proef- 

 nemingen medegedeeld. {Proceedings en Philosophical magazine, L, p. 62). 

 Zijne uitvoerige verhandeling is niet voor een uittreksel binnen de grenzen 

 van dit bijblad geschikt. Wij moeten ons dus wel vergenoegen met, onder ver- 

 wijzing naar de genoemde bronnen, slechts een enkel punt daaruit aan te 

 stippen , dat ons het allerbelangrijkst toeschijnt. 



Na te hebben aangetoond dat tot nog toe van de uitwerking van den wind 

 op het geluid geene volkomen en voor alle waarnemingen geldende theorie 

 was gegeven , verwijst hij naar een feit , waarop voor jaren reeds prof. stokes 

 de aandacht had gevestigd, zonder dat diens pogingen in deze richting in 

 genoegzame mate waren bekend en erkend geworden. Het is dit, dat in de 



1 Er is dus hier van een bepaalde osmose spraak. Dufour gebruikt evenwel dit 

 woord in het geheel niet. 



