76 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAÜ. 



physiques sur la vie , Paris 1824) uit eenige proeven het besluit afleidde dat 

 kikvorschlarven in het duister hare gewone metamorphose niet ondergaan. 

 Twee Engelsche geleerden, namelijk mag donell {Journal de physiologie , 

 1859 II) en higginbottom (Philos. Transact. 1850 en Journ. de pftysiol. 

 1 863 VI) kwamen , na talrijke proeven , tot tegenovergestelde uitkomsten. 

 Thans zijn dergelijke waarnemingen nogmaals herhaald door j. b. schnetzler, 

 professor te Lausanne. Hij heeft daarvan verslag gegeven in Bibl. univ. Arch. 

 des Sc. phys. et nat. 15 Nov. 1874, p. 247. Volgens hem heeft de ont- 

 trekking van licht wel degelijk eenen vertragenden invloed op de geheele 

 ontwikkeling der larven tot kikvorschen. Die invloed is reeds zeer merkbaar, 

 wanneer kikvorscheieren verdeeld worden in twee glazen vaten, waarvan het 

 een uit doorschijnend wit glas , het andere uit groen glas bestaat , onder 

 bijvoeging van gelijke hoeveelheden water en waterplanten. Den 15 en Juli 

 hadden al cle larven in het eerste vat hare volledige metamorphose onder- 

 gaan , terwijl die in het andere vat nog geen spoor van pooten vertoonden. 

 Eenigen daaruit in het doorschijnende vat overgebracht , ondergingen de geregelde 

 metamorphose , doch de overigen bezweken voor en na , de laatste den 2den 

 Augustus, zonder dat beginselen van pooten te zien waren. Toen S. een der 

 larven , bij welke de metamorphose reeds begonnen was , uit het doorschij- 

 nende vat in het groene overbracht , ging de metamorphose echter geleidelijk 

 tot aan het einde voort. 



Eenige proeven met ozonpapier , in de beide vaten opgehangen , leerden dat , 

 terwijl dit zich in het doorschijnend vat spoedig kleurde , daarentegen dat 

 in het groene vat onveranderd bleef. S. vermoedt dat dit in verband staat 

 met de voeding en ademhaling der larven en bij gevolg invloed kan hebben 

 op den gang der ontwikkeling. hg. 



Bereiding en bewaring der chitin-skeletten van spinnen en andere 

 Arthrozoëo. — Lebebt wendt hiertoe de volgende methode aan. Het dier 

 wordt eerst gebracht in een mengsel van zoutzuur met honderd deelen water, 

 om de kalk te verwijderen. Zoodra geen luchtblazen meer opstijgen , wordt 

 het dier , na met water afgespoeld te zijn , gelegd in eene oplossing van bij- 

 tende potasch , 1 deel op 15 deelen water. Daarin moet hel;, al naar de 

 grootte van het dier , 3 tot 8 weken blijven. Deze maceratie in potaschop- 

 lossing heeft ten doel het vetlichaam en andere inwendige deelen te verwij- 

 deren. Daarop wordt het dier in zuiver water gewasschen , onzuiverheden 

 worden met een penseel verwijderd , luchtblaasjes en onopgeloste deelen wor- 

 den naar buiten gevoerd door voorzichtigen druk met een pincet, nadat men , 





