WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 83 



van b. blijkt, dat dit resultaat toe te schrijven is ten eerste en voornamelijk aan 

 de juiste keuze der verhouding van de bestanddeelen der oplossing. Deze moet 

 bestaan uit één gewichtsdeel kalibichromaat , twee deelen zwavelzuur van '1,836 

 dichtheid , en twaalf deelen water. Ten tweede is het voor deze elementen 

 van belang, eene veel grootere hoeveelheid vloeistof in elk daarvan te ge- 

 bruiken dan voor anderen noodig is. De glazen cylinders voor elk der boven 

 aangegevene hebben een middellijn van bijna 9 cM. en zijn tot op eene hoogte 

 van 28 cM. met de vloeistof gevuld, waarvan zij dus elk 1,6 liter bevatten. 

 De elementen zijn slechts tot op de helft der hoogte van de vloeistofzuil 

 daarin gedompeld. Bij het elektrolytisch verbruik der vloeistof wordt zij zwaar- 

 der en zinkt dus , terwijl nieuwe van ter zijde toestroomt. 



Gelijk bekend is, wordt goed geamalgameerd zink in verdund zwavelzuur 

 niet aangetast. Wél in de boven aangegeven vloeistof. De van de kool afge- 

 keerde zijde der zinkplaten wordt daarom met was bedekt, en telkens als 

 men den stroom voor langer dan enkele oogenblikken verbreekt , behooren de 

 platen uit de vloeistof gelicht te worden. LN< 



Temperatuur der zon. — Aan het slot van een opstel over dit onderwerp 

 (Archives des Sciences naturelles en daaruit Phüosophical magazine, L. p. "155), 

 waarin hij aantoont hoe weinig vertrouwen nog de verschillende beschouwingen 

 en berekeningen aangaande die temperatuur verdienen, welke vroeger en latei- 

 zijn openbaar gemaakt, spreekt soret als zijn overtuiging uit, dat die tem- 

 peratuur de hoogste ver overtreft, welke wij tot nog toe hebben kunnen voort- 

 brengen, en welke op ongeveer 3000° C. wordt geschat. Als grond daarvoor 

 vermeldt hij , dat , wanneer men een witgloeiend lichaam door platen van 

 blauw kobaltglas beziet, de kleur daarvan zich eerst blauw vertoont en dan 

 purper, zoodra men heen ziet door een genoegzaam aantal van die platen 

 achter elkaar. Twee platen van zekere soort van dit glas waren genoegzaam 

 om deze purpertint teweeg te brengen voor gesmolten platina, drie daarvan 

 bij het veel heetere gesmolten iridium. Ziet men door diezelfde platen naai- 

 de zon , als zij hoog boven den horizont staat bij helderen hemel , dan zijn 

 zes dierzelfde platen nog niet toereikend om de purperkleur te verkrijgen. 

 Maanlicht vertoont hetzelfde; de intensiteit van het licht is dus hier van 

 geen invloed. ln. 



Thermogrammen van de zon. — Prof. alfred m. mayer (silliman's Ame- 

 rican Journal, Juli 1875, en Phüosophical magazine, L. p. 159) beschrijf' 

 de volgende proefnemingen : 



