REIS NAAR DEN DEMPO. 19 



van 4 a 5000 voet zijn de meeste boomen met Korstmossen [Usnae , 

 tani angin) behangen. 



Aan het uiteinde van het langzamerhand in kreupelhout overgaande 

 bosch werd ik aangenaam verrast door eene menigte Alpenrozen {Rlto- 

 dodendron tnhiflorum). Deze struiken zijn veel grooter , maar hunne 

 bloesemtrossen minder vol en veel kleiner dan bij de Alpenroos in Zwitser- 

 land. Zij bereiken soms eene aanmerkelijke hoogte en de oude takken 

 zijn met Usnae en mos bedekt. 



Op p. m. 8500 voet hoogte verdwijnt deze heester en maakt plaats voor 

 een op Myrthe gelijkenden struik {Leptospermum javanicum) , die met 

 eenig gras de eenige vegetatie van den berg uitmaakt. 



Zeker zal de Dempo op andere plaatsen eene belangrijkere flora op- 

 leveren dan aan de barre hellingen van den eruptiekegel , dien wij , 

 daar deze berg volgens de inlanders ' tot nu toe nog door geen Euro- 

 peaan bezocht IS geworden en wij dus geen vaste gegevens hadden , 

 toevallig beklommen. 



Een zware stortregen verhinderde ons om den top en de verschil- 

 lende kraters behoorlijk te onderzoeken , en wij waren genoodzaakt (na 

 een nat pak gehaald te hebben) in alle haast naar het bosch terug te trekken, 

 alwaar wij, na eenen zeer moeielijken marsch, vol slijk en met ge- 

 scheurde kleeren diep in den nacht in eene met de bladen eener Amomum- 

 soort (van eene in dit gebergte groeiende soort worden Cardamom-kor- 

 rels gewonnen) bedekte hut konden schuilen ; eene soort , wier prachtige 

 vuurroode bloemen zonder stengel soms midden op de boschpaden groeien , 

 wordt Kembang api genoemd. 



In het lagere bosch van den Dempo worden alle bekende Sumatra- 

 sche zoogdieren aangetroffen, waaronder de Rhinoceros en de Oli- 

 fant; — sporen van dezen reus der bosschen vonden wij herhaaldelijk. 

 Volgens verklaring der inlanders en naar de vele voetsporen te oor- 

 deelen, moeten zich hier buitengewoon veel tijgers ophouden; ook ge- 

 looft de bevolking der Passumah, dat het hoofd (radja) dezer roofdie- 

 ren aldaar zijnen zetel heeft. Op het hoogste gedeelte schijnen wilde 

 geiten {Antilope Sumatrensis) te huizen. Deze dalen, naar de vele 

 versche voetsporen te oordeelen, in groote kudden tot aan den rand 



1 PresgrAve beklom in 1818 dien berg en zag nog vcrschc sporen van uitbarstingen. 

 {Malayan Miscellanies publ. in fhe Suma/. Mission Pres-s af, Benroolen, 1820- 25) Een 

 oude Maleijer, dien ik later toevallig leerde kennen , beweerde dat het ra ffi.es was geweest. 



2* 



