KEIS NAAR DEN DEMPO. 21 



de Dingin (koude berg) is. Veelal worden deze toppen als afzonderlijke 

 bergen beschouwd, maar ten onrechte, want men ziet spoedig dat, 

 ofschoon de tusschenruimte met vreeselijke afgronden en kloven door- 

 sneden en stuk gescheurd is , zij een en denzelfden berg vormen. 



Door eene geweldige uitbarsting, waarvan de overlevering niet tot 

 ons doorgedrongen is en die misschien ettelijke eeuwen geleden plaats heeft 

 gehad, moet een groot gedeelte van den bergtop vernield zijn gewor- 

 den ; hiervoor getuigen de vele in de geheele Passumah , Lintang en 

 omliggende landschappen talrijk voorkomende vulkanische gesteenten 

 en asch. 



Terwijl de Dempo tegenwoordig (volgens de Land- en Volkenkunde 

 van Neêrlands Indië) ongeveer 10.000 voet (9850 M.) hoog is , moet hij 

 voor deze catastrophe stellig bij de 14.000 voet hoog zijn geweest. 



De geheel en al met maagdelijk bosch begroeide Dingin schenkt het 

 leven aan verschillende rivieren en beken, en is, zoo verre bekend, 

 nog door niemand beklommen. 



De flora kan hier belangrijker zijn dan op den Dempo. De geheele 

 berg (alzoo de Dempo en Dingin te zamen) is zeer rijk aan water, en 

 behalve de kristalheldere bergstroomen , die, watervallen vormende, 

 soms met donderend gedruisch door de ravijnen ijlen, welke straalvor- 

 mig langs de hellingen afloopen, vindt men in het bosch en hooger 

 op in het kreupelhout nog vele wellen en spruiten, welke de diepe 

 humuslaag zacht en moerassig maken, hetgeen voor den beklimmer 

 zeer lastig is. Een ander ongerief voor de beklimming zijn de vele 

 springbloedzuigers , die zich vooral op den vochtigen grond in boom- 

 takken ophouden; zij verdwijnen echter hoogerop langzamerhand en 

 zijn boven de 6000 voet reeds zeldzaam. Jammer echter is het, dat 

 van dezen waterrijkdom, waarmede duizende bahoes vruchtbare grond 

 besproeid konden worden, geene partij getrokken wordt. 



De Dempo bestaat ongeveer uit hetzelfde gesteente als de Javaan- 

 sche vulkanen, met uitzondering dat er sporen van graniet gevonden 

 worden meer aan den voet. Veelal is deze graniet sterk verweerd. In 

 de diepe ravijnen vond ik onder andere steensoorten ook kwarts, ijzer- 

 steen en sporen van koperoxyde. 



Op de kale hellingen vond ik herhaaldelijk steenen, die door dit 

 oxyde fraai groen gekleurd waren. Ook had het water van sommige 

 spruiten , en zelfs het regenwater in uithollingen van de rots , ofschoon 

 kristalhelder, een onuitstaanbaren kopersmaak. 



