26 OVER HET VOORHOOFD ALS MAATSTAF 



stellen: van welk wetenschappelijk onderzoek zij het resultaat zijn, ja, 

 of er eenig wetenschappelgk onderzoek aan ten gronde ligt , dan wel of 

 ze te huis behooren in de rubriek der vooroordeelen. 



Ik vrees, dat dit laatste blijken zal het geval te zijn. In hare alge- 

 meenheid bevat zij iets waars, en dat is het wat haar den ingang be- 

 zorgde, dien zij in de overtuiging, in wat men wereld- en menschen- 

 kennis noemt, van het groote publiek heeft gevonden. 



Een goed ontwikkeld lichaam, een hoofd en voorhoofd in evenredig- 

 heid staande tot dien lichaamsbouw, geven alle reden om aan te nemen , 

 dat de stelregel mens sana in corpore sano (een gezonden ziel in een 

 gezond lichaam) ook hier wel zal kunnen worden toegepast , en niet min- 

 der zal, in het omgekeerde geval, als door lyden, ziekte, enz. van 

 verschillenden aard de lichamelijke ontwikkeling is tegengewerkt, het 

 hoofd wel niet van dien invloed vrij zijn gebleven en zal de medische 

 stelregel zijne toepassing vinden in omgekeerden zin. Zoo is er alle 

 kans, dat een man, die zich door buitengewone gaven van den geest 

 onderscheidt, ook lichamelijk eene meer dan gewone ontwikkeling zal 

 vertoonen; even waarschijnlijk is het dat buitengewone bekrompenheid, 

 dierlijke handelingen ons het tegendeel mogen doen verwachten en bij 

 nadere kennisneming gewoonlijk zullen doen vinden. 



Het is er evenwel verre af, dat dit gewoonlijk samentreffen der beide 

 eigenschappen het recht zou geven om de stelling op elk individu toe 

 te passen, zoo er geen deugdzame gronden worden aangegeven, waar- 

 om de eene afhankelijk van de andere is. 



Dat die gronden bestaan en dat zy in de bewerktuiging van het 

 individu te vinden zijn, zou men den phrenologen gereedelijk kunnen 

 toegeven , zoo zij zich tot deze algemeene stelling bepaald hadden ; doch 

 zij gingen een stap verder en beweerden, dat de vorm en ontwikke- 

 ling, uitgebreidheid enz. der verhevenheden op de uitwendige opper- 

 vlakte van den schedel waar te nemen, ons leeren hoe de in den sche- 

 del bevatte organen gevormd zijn. Zelfs gingen zij in hunne afhanke- 

 lijkstelling zoo ver , dat zij , de beide elementen eerst gelijkstellende , 

 daarna het wezenlijkste uit het oog verloren om alleen zich met het 

 uitwendige bezig te houden. 



Wij zullen een paar der leerstellingen van gall en zijner aanhan- 

 gers en volgelingen nagaan, opdat ons daaruit de wijze waarop zij 

 afhankelijkheid bij het orgaan en zijn uitwendig bekleedsel aannemen, 

 zou blijken. 



