EN DE PHYLLOXERA VASTATRIX. 41 



derdieren, bezig zijnde eieren te leggen of gedeeltelijk reeds dood; 

 2° een gering aantal larven (5 of 6) en evenveel eitjes. Tusschen de 

 moederdieren , jongen en eieren van de gallen en die op de wortels kon 

 hij geen onderscheid bespeuren. 



Natuurlijk ontstond bij hem het denkbeeld dat de gallen veroor- 

 zaakt waren door den steek van den zuiger der gevleugelde Phylloxe- 

 ra's; dat zij in die gallen de moederdieren afgezet hadden, die er in 

 aangetroffen waren , deze wederom de jongen en eitjes , die er zich in 

 bevonden , en dat deze laatsten of hun kroost op nieuw eene andere 

 onderaardsche generatie zouden kunnen opleveren. 



Dr. siGNOKET ontving dergelijke bladgallen eerst in Mei 1870, en 

 den inhoud onderzoekende vond hij er doode moederdieren en levende 

 larven in ; die moederdieren evenwel in gedaante afwijkende van de hem 

 reeds vroeger bekende , ojJ de wortels aangetroffen en boven beschre- 

 ven moederdieren. Deze stonden als 't ware tusschen de vroeger be- 

 kend gewordene en de larven in; zij hadden geene knobbeltjes op het 

 ligchaam , waren meer eirond dan de anderen , roodbruin van kleur 

 en hadden veel korter pooten naar gelang van hare meerdere zwaarte. 



Had nu de vorige waarnemer niet goed gezien, of is er werkelijk 

 verschil tusschen de ongevleiigelde moeders die de gallen bewonen in 

 Mei en die in Julij ? Het komt mij voor dat hier misschien wat veel 

 gewigt gehecht wordt aan individueel verschil, en bovendien ook, dat 

 men geene algemeene gevolgtrekking mag maken uit eene waarneming 

 van eenige weinige dieren , gevonden in een gering aantal bladen , mis- 

 schien allen van denzelfden wijnstok. Ik hecht aan dat waargenomen 

 verschil dus niet veel. 



Om de geschiedenis van de wijnstok-wortelluis volledig te maken , 

 blijft ons nog over te verwijzen naar een volzin in het Annual üeport 

 of the Neiü-York Agricultural Society, dat reeds van 1859 dagteekent. 

 Reeds vroeger had men in Noord-Amerika eene bladluis op den wijn- 

 stok waargenomen ; in dat rapport nu wordt gezegd dat men in Junij 

 op de wijngaardbladeren eene ronde gal ziet ontstaan van de grootte 

 van een erwt , op den rand der bladeren zittende , helder rood of stroo- 

 geel van kleur. De oppervlakte van dezen uitwas is oneven en wollig. 

 In het midden van de gal treft men eene lichtgele bladluis aan , van 

 eenen breeden platten ligchaamsvorm met korte , zwarte pooten. 



SiGNORET meende eerst dat deze luis wel dezelfde kon zijn als onze 

 Europeesche Phylloxera vastatrix , doch een brief van den heer riley uit 



