42 OVER DE ZIEKTE VAN DEN WIJNSTOK IN FRANKRIJK. 



Noord- Amerika heeft hem later overtuigd dat beide soorten verschil- 

 lend waren, ofschoon zij dezelfde levenswijze schijnen te hebben. De 

 Amerikaausche soort ontving van asa fitsch den naam van Pemphi- 

 gus vitifolü; zij schijnt evenwel toch wel degelijk tot het geslacht P%Z- 

 loxera te behooren. Zekere heer shimer heeft zich de moeite gegeven 

 naar de mannetjes dier soort te zoeken (men zal zich herinneren dat 

 de mannetjes der Europeesche soort nog onbekend zijn) ; hij heeft 

 daartoe 10.000 gallen geopend en in dat vrij aanzienlijk getal niet 

 meer dan 4 mannetjes gevonden. Deze zijn gevleugeld, doch eene na- 

 dere beschrijving ontbreekt. 



Wij komen nu, terugkeerende tot de druivenziekte in Frankrijk, 

 tot de quaestie: is het aanwezig zijn van een zoo groot aantal wor- 

 tellnizen de oorzaak of het gevolg der ziekte? 



Zoowel de wijnbouwers, als de commissie wier togt wij boven ver- 

 meld hebben, houden het er voor dat de ziekte een gevolg is van de 

 werking der insecten , dat het knobbelig worden en verrotten der haar- 

 wortels zijn oorsprong heeft uit de irritatie door den steek van de zuigers 

 der wortelluizen te weeg gebragt. Dezelfde meening wordt voorgestaan 

 door de heeren planchon en lichtenstein , van welken de eerste het door 

 ons hier behandelde insect het eerst beschreef en daaraan een weten- 

 schappelyken naam gaf. Zij gronden zich voornamelijk daarop , dat zij 

 de ziekte niet gezien hebben zonder tevens het insect op de aange- 

 taste wijnstokken te hebben aangetroffen , en bovendien op de omstan- 

 digheid, dat zg het geincrimineerde insect ook op oogenschijnlijk ge- 

 zonde wijnstokken hebben gevonden , welke wijnstokken nu , naar hunne 

 meening, daardoor spoedig zouden moeten ziek worden, vergaan en 

 wegsterven. 



Aan de andere zijde vinden wg Dr. guyot , de geheele Société Linnéenne 

 de Bordeaux, de heer alphandry Jr. , Dr. boisduval en Dr. signoret. 



Vooral de laatste uit zich daaromtrent op eene wijze, die schier 

 niets ter wederlegging overlaat. In het begin was hem de zaak mis- 

 schien twijfelachtig, doch na de lezing van het rapport van den heer 

 viALLA , bleef er voor hem geen twijfel over of de ziekte moet toege- 

 schreven worden aan drie oorzaken; 1° de droogte veroorzaakt door 

 gebrek aan regen gedurende een zeer lang tijdperk, 2^ slechte wijze 

 van bebouwing, 3u de slechte qualiteit der aangetaste wijnbergen. In 

 1869 schreef hij : de droogte is niet te ontkennen. Sedert verschillende 

 jaren heeft het aan de Rhóne-boorden zelden geregend en zijn de zo- 



