PHOTHOGRAPHIEN VOOR DE DUIVENPOST. 51 



waarop deze hunne bestemming bereikten. Een traan , die het oog ver- 

 duisteren komt , terwijl het door een mikroskoop ziet , is zeker een on- 

 gewoon verschijnsel. En toch, wie kan zijne aandoening geheel onder- 

 drukken als hij hier leest : 



Marie nourrit fiUe , tres hien 2)ortantes , Vattend pour bapteme ? 



Helaas , hij , die voor den doop van zijn dochtertje gewacht werd , was 

 misschien vóór dat het bericht der geboorte van zijn kind werd afge- 

 zonden , reeds door een vijandelijken kogel gedood ! 



Of wil men een ander bericht , in schrille tegenstelling met het zoo- 

 even vermelde , dat sprak van een nieuw leven ? Dan leze men op een 

 andere plaats van hetzelfde vlies. Daar staat een adres en eene onder- 

 teekening, met tusschen die beide als gewoonlijk het bericht, nu bit- 

 ter welsprekend door de enkele woorden, die het bevatten. Het luidt: 



Mere morte. 



De zoon, die het ontving, vele dagen misschien nadat die slag hem 

 had getroffen, hoe gaarne was hij heengesneld om althans de laatste 

 eer te helpen bewijzen aan de dierbare overledene! Maar een ijzeren 

 gordel omklemde hem ; hoe lang kon het misschien nog duren eer hij 

 haar graf kon bezoeken, als hem dit ooit mogelijk zijn zou? 



Maar genoeg van den inhoud. Om de waarde van dagron's werk- 

 zaamheid te beoordeelen, neme men in aanmerking dat elk vlies ge- 

 middeld drie duizend berichten bevat en dat — verbazend licht als zij 

 zijn — een enkele duif achttien stuks daarvan in een penneschacht ge- 

 borgen kan overbrengen. En daarbij : juist omdat het photographien 

 waren, kon men zonder moeite meer dan één duif afzenden met de- 

 zelfde serie van berichten, ten einde tegen het verdwalen of verloren 

 raken van zulk een gevleugelden bode gewaarborgd te zijn. Alle berichten 

 hebben dan ook behoorlijk hunne bestemming bereikt. 



Heeft zich de natuurwetenschap hierbij niet , zooals zoo dikwijls , met 

 uitnemend gevolg in dienst gesteld van de menschelijkheid , van wat 

 in den mensch het meest goede , het meest zijner waardig is ? 



Haarlem, December 1871. 



