HET VULKANISCH GEBIED 



IN DEN ATLANTISCHEN OCEAAN. 



DOOR 



Dr. A. T. REI TSMA. 



Naar Dr. a. petermann's Mittheilunyen über ivichtige neue Erforschun- 

 gen aus dem Gesammtgebiete der Geographie 1869 blz. 96 en v. 



Even als op het land , zijn er ook in de zee zekere streken , waar 

 vulkanische verschijnselen , met name aardbevingen , veel menigvuldiger 

 zijn dan in andere. Gewoonlijk liggen deze streken in de nabijheid 

 van eilanden of kusten , welke werkzame vulkanen dragen. Somtijds 

 zijn ze echter ook ver daarvan verwijderd. Het merkwaardigste voor- 

 beeld van dezen aard is wel het groote zeebevingsgebied, 't welk zich 

 midden in den Atlantischen Oceaan van 7° noorder- tot Si/j" zuider- 

 breedte en van 15° 50' tot 29° 30' westerlengte uitstrekt. 



Uit dit gebied , hetwelk slechts aan zijne uiterste westelijke grens 

 eenige rotsen van vulkanisch gesteente, maar zonder kraters (b. v. 

 het St. Paulus-eiland) heeft aan te wijzen , zijn meer dan veertig be- 

 richten, die tot aan het jaar 1747 teruggaan, bekend geworden van 

 verschillende schepen, die van stoten en schokken, somtijds ook van 

 een gedruisch , van een opwellen der zee , van asch en rook melding 

 maken ; meest echter spreken zij daarvan , dat het schip knarsend over 

 een zandbank heengegleden zal zijn. Van daar komt het , dat op oude 

 kaarten in dat gedeelte der zee een groot aantal banken zijn aange- 

 teekend; en toch is het hoogst waarschijnlijk, dat ook de weinige ver- 

 moedelijke ondiepten , die nog niet met vol vertrouwen van de kaarten 

 geschrapt kunnen worden, in het geheel niet bestaan. 



