60 HET VULKANisCH GEBIED IN DEN ATLA.NTISCHEN OCEAAN. 



Bij zorgvuldig onderzoek der verschillende berichten ^ blijkt het , dat 

 vele banken, die men op onde kaarten vindt, in de oorspronkelijke 

 berichten niet als banken , maar als schokken van aardbeving vermeld 

 worden. Over andere banken luiden de berichten zeer onbepaald, en 

 zoowel de nasporingen sedert den tijd van kotzebue in 1815 , als ver- 

 schillende peilingen in de nabijheid bewerkstelligd, schijnen haar bestaan 

 tegen te spreken. Op de plaats, waar andere banken vermeld worden, 

 is de zee zeer diep bevonden, en hoewel men geen grond heeft die 

 berichten rechtstreeks voor valsch te verklaren, zoo laat het zich nog 

 bezwaarlijker denken, dat sedert dien tijd op die plaatsen eene zoo 

 groote daling van den zeebodem zou hebben plaats gehad, dat men 

 er nu eene diepte van 2000 vademen kan peilen. 



Van sommige schepen wordt verhaald, dat zij beschadigd werden; 

 en onder den eersten indruk van die berichten zou men denken, dat 

 er werkelijk in die streek eene of meer ondiepten bestonden; maar de 

 hierop betrekkelijke plaatsen worden zoo onafgebroken door schepen 

 gepasseerd , dat zulke zeegevaren zekerlijk veel meer vermeld zouden 

 worden , indien zij werkelijk bestonden. De omstandigheid , dat er van 

 geene branding, geene verandering in de kleur van het water melding 

 gemaakt wordt, duidt veel meer eene aardbeving aan. Men kan vra- 

 gen : kan een door het water heen zich voortplantende stoot den bodem 

 van een schip beschadigen? of zal wellicht die schade, die eerst na 

 de tehuiskomst in het dok werd waargenomen, ook op een anderen 

 tgd en aan eene andere plaats zijn aangebracht? In het geval van het 

 schip Dallas weten wij , dat het de schok van eene aardbeving was ; 

 want een ervaren zeeman, kapitein cowie van het schip Melbourne, 

 bevond zich destijds in de nabijheid en getuigt er van: "Daar ik in 

 de streek van vulkanische verschijnselen ben, zoo besluit ik, dat dit 

 de schok van eene aardbeving geweest moet zijn ; want het gedruisch 

 en de schudding van het schip geleek wel is waar eenigermate op 

 het schuren van het schip over een harden grond of een koraalrif, 

 maar bij de golving van de zee had zich eene hevige branding moeten 

 vertoonen , als wij over ondiep water waren gekomen. Het gedruisch 

 geleek ook veel meer op het diep gebrom van een verwijderden donder, 

 dan op het harde krassen van een schip dat den grond raakt." Ook 

 andere berichten van schepen, die meenen over een harden grond heen 



Dit onderzoek is ingesteld in de Mercanfile Marine Magazine. Januar 1869. 



